Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – zastosowanie w kosztorysie tzw. zamienników – części alternatywnych

Wzór odwołania od stanowiska zakładu ubezpieczeń – zastosowanie w kosztorysie

tzw. zamienników (części alternatywnych)

Warszawa, dnia……………

Jan Kowalski

Belwederska 7/14

00-902 Warszawa

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

Odwołanie

Działając na podstawie art. 19 zdanie pierwsze w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym oraz Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) składam odwołanie od stanowiska XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. z dnia 1 lipca 2010 roku w sprawie przyznanej kwoty odszkodowania za szkodę komunikacyjną z tytułu obowiązkowej odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (nr szkody 123456789) i wnoszę o zapłatę w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego pisma kwoty 1500 zł wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 3 lipca 2010 roku do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

W dniu 1 czerwca 2010 roku około godz. 12:00 kierujący samochodem marki Skoda Fabia o numerze rejestracyjnym XYZ0123, posiadający umowę ubezpieczenia OC zawartą z XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. (nr polisy: XYZ 11112008), nie zachowując należytej ostrożności w ruchu drogowym doprowadził do kolizji drogowej z pojazdem marki Opel Astra o nr ABC4321, posiadającym umowę ubezpieczenia OC zawartą w ABC Towarzystwo Ubezpieczeń S.A., którego kierujący wykonywał nieprawidłowy manewr wyprzedzania przekraczając na jezdni podwójną ciągłą linię. W następstwie powyższego zdarzenia samochód Opel Astra zderzył się i uszkodził należący do mnie pojazd marki Honda Civic o numerze rejestracyjnym YZX4321.

Powyższy fakt został stwierdzony przez przybyłych na miejsce zdarzenia funkcjonariuszy Policji poprzez ustalenie sprawstwa kolizji drogowej zarówno przez kierującego pojazdem mechanicznym marki Skoda Fabia, jak i Opel Astra, którzy zostali ukarani mandatami karnymi za popełnienie wykroczenia. W dniu 3 czerwca 2010 roku zgłosiłem Państwu fakt zaistnienia wypadku ubezpieczeniowego i wniosłem o wypłatę odszkodowania, które umożliwi naprawienie w pełni szkody w moim pojeździe.

W dniu 9 czerwca br. zostały przeprowadzone oględziny uszkodzonego pojazdu. Ustalone zostało, że w wyniku zdarzenia z dnia 1 czerwca 2010 roku uszkodzeniu uległ tylny zderzak, który zakwalifikowany został do wymiany.

W dniu 4 lipca  2010 roku zostało mi doręczone pisemne stanowisko XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. informujące o przyznaniu odszkodowania za szkodę w pojeździe w wysokości 1000 zł. Jak wynika z uzasadnienia, wysokość odszkodowania została oparta na kosztorysie naprawy, który został załączony do pisma. Kosztorys ten przewiduje koszt robocizny związanej z wymianą zderzaka tylnego na nowy oraz koszt robocizny i materiału lakierniczego związanych z lakierowaniem zderzaka (łącznie 500 zł), a także cenę zderzaka tylnego w kwocie 500 zł, przy czym kalkulacja nie przewiduje użycia części oryginalnej, lecz tzw. zamiennika (części alternatywnej).

Powyższe stanowisko oceniam jako nieprawidłowe. Zakład ubezpieczeń uzasadnił je przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wyłączenia określonych porozumień wertykalnych w sektorze pojazdów samochodowych spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję (Dz.U. Nr 38, poz. 329 ze zm.). Zgodnie z zawartą w tym przepisie definicją, za części oryginalne uznaje się także te części, których producent zaświadczy, że są one tej samej jakości co komponenty, które są lub były stosowane do montażu danych pojazdów samochodowych. Pragnę zwrócić uwagę, iż celem powołanego rozporządzenia było ograniczenie przywilejów po stronie producentów samochodów, co prowadziło do ograniczenia konkurencyjności, w związku z czym regulacje te dotyczą wyłącznie zagadnień związanych z ochroną konkurencji na rynku motoryzacyjnym i w żaden sposób nie mogą ograniczać prawa poszkodowanego do uzyskania pełnej kompensaty poniesionej szkody, tj. przywrócenia do stanu poprzedniego uszkodzonego pojazdu, co wymaga uwzględnienia w procesie likwidacji szkody elementów tożsamych z tymi, jakie zostały uszkodzone.

W konsekwencji zastępowanie występujących uprzednio w pojeździe części oryginalnych częściami alternatywnymi jest dopuszczalne, ale pod bezwzględnym warunkiem, że poszkodowany wyrazi na to zgodę. Ta sama zasada ma zastosowanie do tzw. rozliczeń kosztorysowych, gdyż takie wyliczenie powinno spełniać również warunki pełnego wyrównania zaistniałej szkody. Narzucanie przez zakład ubezpieczeń sposobu naprawy pojazdu z użyciem części alternatywnych lub uwzględnianie takich części przy rozliczeniu kosztorysowym jest działaniem bezprawnym, w wyniku którego zobowiązanie wobec poszkodowanego nie zostaje należycie spełnione. Prawo poszkodowanego do przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego zawarte jest w art. 363 § 1 kodeksu cywilnego i jest ono równoznaczne z obowiązkiem uwzględnienia w procesie likwidacji szkody elementów identycznych z tymi, jakie zostały uszkodzone, chyba że poszkodowany wyrazi zgodę na zastosowanie części proponowanych przez zakład ubezpieczeń.

Pragnę w tym miejscu przywołać orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2002 r. (sygn. akt I CKN 1466/99), które stanowi, iż o ile z treści umowy autocasco nie wynika nic innego, ubezpieczony nabywając części samochodowe nie ma obowiązku poszukiwać sprzedawcy oferującego je najtaniej. Powyższe orzeczenie zostało wydane w sprawie dotyczącej ubezpieczenia autocasco, jednak tym bardziej ma ono zastosowanie w obowiązkowym ubezpieczeniu OC, którego regulacje nie tylko nie zawierają nakazu poszukiwania części najtańszych, lecz podkreślają obowiązek pełnej kompensaty poniesionej przez poszkodowanego szkody.

Również sądy powszechne potwierdzają w licznych orzeczeniach wskazany pogląd. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzew w Łodzi w wyroku z dnia 4 listopada 2009 r. (sygn. akt I C 516/07) zaznaczył, iż kwota  wypłacana uprawnionemu powinna umożliwić wyremontowanie samochodu, z zastrzeżeniem, że chodzi tu wyłącznie o wzięcie pod uwagę kosztów celowych, ekonomicznie uzasadnionych. Przytoczone ekonomicznie uzasadnione wydatki obejmują w przypadku samochodu używanego koszty nowych i oryginalnych części, koszt wykonania naprawy zgodnie z technologią i w autoryzowanym zakładzie blacharsko-lakierniczym. Sąd Rejonowy w Przemyślu w wyroku z dnia 18 stycznia 2010 r. (sygn. akt I C 337/09) podkreślił, że nie podziela stanowiska pozwanego, by poszkodowany miał obowiązek do naprawy samochodu używać tzw. zamienników. Powód może w ramach likwidacji szkody domagać się, by jego pojazd został przywrócony do stanu poprzedniego, przy użyciu oryginalnych części do jego naprawy. O ile zatem wartość naprawy, to jest, wg opinii biegłego, przywrócenia stanu poprzedniego, nie przekracza wartości pojazdu sprzed wypadku, odszkodowanie powinno zawierać całość kosztów naprawy. Z kolei Sąd Rejonowy w Katowicach w wyroku z dnia 25 stycznia 2008 r. (sygn. akt I C 1233/07) wyraził zdanie, że w przypadku uszkodzenia rzeczy w stopniu umożliwiającym przywrócenie jej do stanu poprzedniego osoba odpowiedzialna za szkodę (w tym wypadku pozwany) obowiązana jest zwrócić poszkodowanemu wszelkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki zbędne do przywrócenia stanu poprzedniego rzeczy uszkodzonej. Wydatki te obejmują w niniejszym przypadku koszt części nowych oferowanych przez producenta samochodu (tzw. części oryginalnych). Tylko bowiem takie części dają gwarancję należytej jakości  i prawidłowego współdziałania z pozostałymi podzespołami samochodu powoda. Zważyć również należy, że nie można na poszkodowanego przenosić ryzyka zastosowania części pochodzących od innych producentów (tzw. zamienników).

Uwzględniając powyższe, jak również fakt, iż cena oryginalnego zderzaka tylnego wynosi 2000 zł, wnoszę jak na wstępie.

Z wyrazami szacunku

/-/ Jan Kowalski