WNIOSEK pokrzywdzonego o informowaniu o opuszczeniu przez skazanego zakładu karnego

………………………………………………………   ……..……………………….., dnia ……….………………… roku
(imię i nazwisko pokrzywdzonego)               (miejscowość)                                           (data)
………………………………………………………    
………………………………………………………    
(dokładny adres do korespondencji)    
Sygn. akt. …………………………………………………    
    Sąd Rejonowy/Okręgowy*

w …………………………………………..……………………….…*

    (należy wskazać sąd, który wysłał pouczenie pokrzywdzonemu o możliwości złożenia wniosku)
    ul. ……..………………………………………………………………..
    ………… – …………     …..…………………………………………..
         (kod pocztowy)                               (miejscowość)

WNIOSEK

pokrzywdzonego o informowaniu o opuszczeniu przez skazanego zakładu karnego

            Na podstawie art. 168a § 1 kkw wnoszę o informowanie mnie na powyższy adres do korespondencji o opuszczeniu przez skazanego zakładu karnego, w szczególności o jego:

  • zwolnieniu z zakładu karnego po odbyciu kary,
  • ucieczce z zakładu karnego,
  • o wydaniu decyzji o udzieleniu skazanemu:
  • przepustki,
  • czasowego zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego bez dozoru lub bez konwoju funkcjonariusza Służby Więziennej albo asysty innej osoby godnej zaufania,
  • przerwy w wykonaniu kary,
  • warunkowego zwolnienia,
  • zezwolenia a odbycie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego.

 

 

 

  ……………………………………………
  (podpis pokrzywdzonego)

 

 

 

* – niewłaściwe skreślić.


WNIOSEK pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia

………………………………………………………   ……..……………………….., dnia ……….………………… roku
(imię i nazwisko pokrzywdzonego)               (miejscowość)                                           (data)
………………………………………………………    
………………………………………………………    
(dokładny adres do korespondencji)    
Sygn. akt. …………………………………………………    
    Sąd Rejonowy/Okręgowy*

w …………………………………………..……………………….…*

Wydział Karny

    Prokurator Rejonowy/Okręgowy*

w …………………………………………..……………………….…*

    Komenda Powiatowa/Miejska Policji

w …………………………………………..……………………….…*

    (należy wskazać właściwy organ prowadzący postępowanie)
    ul. ……..………………………………………………………………..
    ………… – …………     …..…………………………………………..
         (kod pocztowy)                               (miejscowość)

WNIOSEK

pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego* o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia

            Na podstawie art. 126 § 1 kpk wnoszę o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia/apelacji* od postanowienia/wyroku wydanego dnia …………………………………… roku przez ………………………………………, który to termin upłynął w dniu ……………………………………… roku.

(należy wskazać organ, który wydał decyzję)

Uzasadnienie

………………………………………………………………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….………… ………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………….…………

(należy uzasadnić z jakich przyczyn, niezależnych od strony nie wniesiono zażalenia bądź apelacji w wymaganym terminie; wniosek ten należy złożyć w terminie do 7 dni od chwili, gdy przyczyna niezłożenia środka zaskarżenia ustała; wraz z tym wnioskiem należy złożyć środek zaskarżenia).

 

 

 

  ……………………………………………
  (podpis pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego*)

 

 

Załączniki:

  • zażalenie/apelacja*;
  • ………………………………………………………….… ;

(należy opisać tu dokumenty, jeżeli przedkłada się je na potwierdzenie okoliczności wskazanych w uzasadnieniu)

 

 

* – niewłaściwe skreślić.


WNIOSEK pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu

………………………………………………………

……..……………………….., dnia ……….………………… roku
(imię i nazwisko pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego*)

(miejscowość)                                           (data)
………………………………………………………

………………………………………………………

(dokładny adres do korespondencji)

Sygn. akt. …………………………………………………

Prezes Sądu Rejonowego/Okręgowego*

w …………………………………………..……………………….…*

ul. ……..………………………………………………………………..

………… – …………     …..…………………………………………..

(kod pocztowy)                               (miejscowość)
WNIOSEK

pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego* o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu

            Na podstawie art. art. 78 § 1 kpk w zw. z art. 87 § 1 kpk i art. 88 kpk wnoszę o wyznaczenie dla mnie, jako pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego*, pełnomocnika z urzędu w toczącej się sprawie dotyczącej przemocy w rodzinie.

Uzasadnienie

W chwili obecnej toczy się sprawa w postępowaniu przygotowawczym/przed sądem*, w której występuję w charakterze pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego*. Sprawa ta, o sygnaturze akt …………. jest prowadzona przez ………………………………………………………………………. w ……………………..

(należy wskazać organ, który prowadzi sprawę)          (miejscowość)

Charakter sprawy powoduje, że chciałbym/łabym* być reprezentowany/a* przez fachowego pełnomocnika, który zabezpieczy moje interesy procesowe. Niestety, nie jestem w stanie ponieść kosztów ustanowienia takiego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i mojej rodziny.

 

………………………………………………………………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….………… ………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….………… ………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………

(należy tu podać powody, dla których pokrzywdzonego nie stać na ustanowienie pełnomocnika z wyboru, w szczególności należy wskazać na swój stan majątkowy, dochód – wysokość i źródło, możliwość zarobkowania, wydatki i koszty miesięczne, w tym rachunki, opłaty, stan rodziny, w tym liczba dzieci, wiek, czy chodzą do szkoły, do pracy, czy są na wyłącznym utrzymaniu pokrzywdzonej/ego*,itp.)

 

Mając powyższe na uwadze, wnoszę o wyznaczenie dla mnie, jako pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego* pełnomocnika z urzędu.

 
……………………………………………

(podpis pokrzywdzonego)
Załączniki:

–   ……………………………………………………………. ;

–   ………………………………………………………….… ;

(należy opisać tu dokumenty, które przedkłada się w załączeniu na potwierdzenie twierdzeń zawartych w uzasadnieniu, np. odcinki renty/emerytury , zaświadczenie o wysokości zarobków, wyroki alimentacyjne itp.

 

* – niewłaściwe skreślić (jeżeli pokrzywdzony występuje o ustanowienie pełnomocnika na etapie postępowania przygotowawczego – należy wykreślić lub usunąć w tekście określenie „oskarżyciel posiłkowy”, jeżeli występuje na etapie postępowania przed sądem – należy wykreślić określenie „pokrzywdzony”.

Sygnatura akt – numer podawany w pismach i postanowieniach, np. Policji, prokuratury, np. 2DS 100/12, w postępowaniu przed sądem np. II K 100/12


WNIOSEK DOWODOWY pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego

………………………………………………………   ……..……………………….., dnia ……….………………… roku
(imię i nazwisko pokrzywdzonego)               (miejscowość)                                           (data)
………………………………………………………    
………………………………………………………    
(dokładny adres do korespondencji)    
Sygn. akt. …………………………………………………    
    Sąd Rejonowy/Okręgowy*

w …………………………………………..……………………….…*

Wydział Karny

    Prokurator Rejonowy/Okręgowy*

w …………………………………………..……………………….…*

    Komenda Powiatowa/Miejska Policji

w …………………………………………..……………………….…*

    (należy wskazać właściwy organ prowadzący postępowanie)
    ul. ……..………………………………………………………………..
    ………… – …………     …..…………………………………………..
         (kod pocztowy)                               (miejscowość)

WNIOSEK DOWODOWY

pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego*

            Na podstawie art. 167 kpk wnoszę o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z: …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….. …………………………………………………………….………….………………………………………………………………………………………………………………………………………….………….………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

(należy podać oznaczenie dowodu oraz okoliczności, które mają być udowodnione, np. z przesłuchania świadka Jana Kowalskiego, zam. w………, przy ul………. nr…… na okoliczność konkretnego zdarzenia (np. kłótni między podejrzanym/oskarżonym* a pokrzywdzoną/ym), z dokumentu na okoliczność informacji w nich poświadczonych (np. zaświadczenia lekarskiego na okoliczność obrażeń odniesionych przez pokrzywdzoną/ego), itp.)

Uzasadnienie

………………………………………………………………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….………… ………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………………………………………………………………………………………….…………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………….…………

(należy uzasadnić dlaczego taki dowód jest niezbędny, jakie konkretnie okoliczności miałby potwierdzać, dlaczego wykazanie istnienia danego faktu ma znaczenie dla sprawy; można także wskazać sposób przeprowadzenia dowodu, np. przesłuchanie Jana Kowalskiego na kolejnym terminie rozprawy).

 

 

 

  ……………………………………………
  (podpis pokrzywdzonego/oskarżyciela posiłkowego*)

 

Załączniki:

  • ……………………………………………………………. ;
  • ………………………………………………………….… ;

(należy opisać tu dokumenty, które przedkłada się w załączeniu na potwierdzenie twierdzeń zawartych w uzasadnieniu)

 

* – niewłaściwe skreślić.

źródło: www.mpips.gov.pl


ZAŻALENIE pokrzywdzonego na brak powiadomienia o wszczęciu albo odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego

………………………………………………………   ……..……………………….., dnia ……….………………… roku
(imię i nazwisko pokrzywdzonego)               (miejscowość)                                           (data)
………………………………………………………    
………………………………………………………    
(dokładny adres do korespondencji)    
Sygn. akt. …………………………………………………    
    Prokurator Rejonowy/Okręgowy*

w …………………………………………..……………………….…..

    (Prokurator nadrzędny lub powołany do nadzoru nad organem, któremu złożono zawiadomienie o przestępstwie)
    ul. ……..………………………………………………………………..
    ………… – …………     …..…………………………………………..
         (kod pocztowy)                               (miejscowość)

ZAŻALENIE

pokrzywdzonego na brak powiadomienia o wszczęciu albo odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego

            Na podstawie art. 306 § 3 kpk wnoszę zażalenie na brak powiadomienia mnie przez …………………………………………………………………………………………………………………………………… w …………………………………………………………..,

(należy wskazać organ, któremu złożono zawiadomienie o przestępstwie)                                              (miejscowość)

o podjętych działaniach w sprawie, w której w dniu ……………………………………………….. roku. złożyłem/łam* zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa stanowiącego przemoc w rodzinie na moją szkodę.

Uzasadnienie

            W dniu ……………………………………..… roku, w ……………………………………………………………………………………………….. złożyłam/łem* zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa stanowiącego przemoc w rodzinie. Pomimo upływu 6 tygodni od tego zdarzenia, nie poinformowano mnie o podjętych działaniach lub decyzjach.

Wobec braku jakichkolwiek informacji o działaniach organów ścigania na skutek złożonego zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa zażalenie jest konieczne i uzasadnione. Wnoszę o poinformowanie mnie o podjętych działaniach, a w szczególności o wydaniu postanowienia o wszczęciu postępowania lub odmowie jego wszczęcia.

 

 

 

  ……………………………………………
  (podpis pokrzywdzonego)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

* – niewłaściwe skreślić.


Wzór pozwu waloryzacyjnego z polis posagowych

Warszawa, 11 maja 2009 r.

 

 

 

 

Sąd Rejonowy

dla Warszawy Śródmieścia

I Wydział Cywilny

Marszałkowska 82

00-951 Warszawa

 

 

Powód:

 

Maria Malinowska

Al. Stanów Zjednoczonych 5

04-008 Warszawa

 

Pozwany:

 

XYZ Życie S.A.

  1. Kwiatowa 4

00-003 Warszawa

 

 

 

 

 Wartość przedmiotu sporu: 17.743 złotych  (siedemnaście tysięcy siedemset czterdzieści trzy złote)

 

 

 

 

Pozew o zapłatę

 

 

Działając w imieniu własnym Powódka kolejno wnosi o:

 

  1. dokonanie sądowej waloryzacji wartości należnego świadczenia na podstawie polisy Zakładu Ubezpieczeń o nr ………….. z dnia ……

 

  1. zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kwoty zwaloryzowanego świadczenia szacunkowo wskazanego jako wartość przedmiotu sporu,

 

  1. zasądzenie od pozwanej na jej rzecz odsetek ustawowych od żądanej kwoty, poczynając od dnia wydania wyroku do dnia zapłaty

 

  1. zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

 

 

 

 Uzasadnienie

 

 

W dniu 30 grudnia 1988 roku Jan Malinowski zawarł z pozwanym umowę polisy ubezpieczenia zaopatrzenia dzieci, wskazując jako Uposażoną – córkę Marię Malinowską.

Wpłacona została jednorazowa składka w wysokości 70.000 złotych. Okres ubezpieczenia wynosił 20 lat. Suma ubezpieczenia wpisana na polisie wynosiła 190.000 zł. Na podstawie postanowień zawartej umowy pozwany zobowiązał się wypłacić Uposażonej po upływie okresu ubezpieczenia sumę ubezpieczenia podwyższoną corocznie o określony procent (np. 11%) wskazany w umowie ubezpieczenia, co daje kwotę 608.000 złotych (sześćset osiem tysięcy złotych).

Dowód  nr 1 (polisa posagowa nr …….)

 

Po upływie okresu ubezpieczenia Maria Malinowska złożyła wniosek o wypłatę świadczenia i została poinformowana przez pozwanego pismem z dnia 15 lutego 2009 roku, że może odebrać należną kwotę w ramach polisy posagowej, jako uposażona. Pozwany wskazał, że należna kwota wynosi 2.800 złotych.

Dowód nr 2 ( pismo pozwanej z dnia 15 stycznia 2009 roku)

 

Po wniesieniu odwołania przez Marię Malinowską pozwany dokonał urealnienia sumy ubezpieczenia do wysokości 3.200 złotych wskazując, że wypłata powyższej kwoty jest możliwa na drodze ugody pozasądowej.

Dowód nr 3 ( pismo pozwanego z dnia 10 lutego 2009 roku)

 

Waloryzacji nie powinna podlegać suma ubezpieczenia, lecz suma uposażenia. Potwierdza to również stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 12 marca 2003 roku, sygn. akt I CKN 1/01 (niepubl.), że przedmiotem waloryzacji ma być świadczenie pieniężne w wysokości określonej umową, do spełnienia, którego po upływie okresu ubezpieczenia, zobowiązał się ubezpieczyciel, a nie suma ubezpieczenia. Dlatego też za podstawę waloryzacji powinna zostać przyjęta kwota 608.000 złotych.

Ponadto biorąc pod uwagę rodzaj waloryzowanego świadczenia oraz jego cel, najwłaściwszym miernikiem, według którego można dokonać waloryzacji wydaje się być wysokość średniego miesięcznego wynagrodzenia.

Mając na uwadze fakt, iż waloryzacja ma na celu przywrócenie świadczeniu jego pierwotnej wartości należy wziąć pod uwagę kwotę ostatnio opublikowanego przeciętnego wynagrodzenia – z II kwartału 2009 roku.

Dla obliczeń waloryzacyjnych ustalono, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie w roku 1988 wynosiło 53.090 złotych (obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia …), natomiast przeciętne wynagrodzenie w II kwartale 2009 roku – 2213, 88 złotych netto (obliczone z kwoty przeciętnego wynagrodzenia brutto w II kwartale 2009 r., które wyniosło 3081,48 złotych zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2009 r.).

Przyjmuje się kwotę netto dlatego, iż w latach osiemdziesiątych, gdy zawierane były umowa ubezpieczenia przeciętne wynagrodzenie nie było objęte tzw. „ubruttowieniem” jak w obecnym czasie.

Obliczenia wnioskowanej kwoty w ramach polisy posagowej można dokonać według następującego wzorca:

Średnie wynagrodzenie w roku 1988 wynosiło 53.090 w złotych zatem, kwota, która miała być wypłacona Uposażonej po upływie okresu ubezpieczenia odpowiadała 11,45  przeciętnym miesięcznym wynagrodzeniom.

Skoro w roku 2009, w II kwartale przeciętne wynagrodzenie netto wynosiło 2213,70 złotych, to kwota ta pomnożona przez wskaźnik 11,45 daje  kwotę 25.346,86 złotych.

Dokonując oceny wysokości ryzyka obciążającego strony, zgodnie z linia orzecznictwa Sadu najwyższego należy wziąć pod uwagę interesy obu stron, uwzględnić zasady współżycia społecznego.

Istotą tego typu umowy jest zabezpieczenie w przyszłości sytuacji materialnej dzieci, zapewnienie im określonych świadczeń pieniężnych potrzebnych w razie zaistnienia pewnych zdarzeń i sytuacji – brak możliwości zarobkowania, wydatki związane z edukacją i usamodzielnieniem się.

Z uwagi na to, że pozwany Zakład Ubezpieczeń jest nieporównywalnie silniejszą stroną umowy oraz porównując możliwości finansowe stron, należy przyjąć, że ujemne skutki spadku wartości pieniądza nie mogą obciążać tylko jednej strony. Powódka uważa, że ryzyko inflacji powinno obciążyć ją w 30 %, a pozwanego, jako podmiotu silniejszego, który kreował warunki umowy w 70 %. Zatem z kwoty 25.346,86 złotych na rzecz Powódka powinna zostać zasądzona kwota 17.743 złote (tzn. 70% kwoty 25.346,86).

Powódka ma 22 lata i jest studentką IV roku filozofii. Studia odbywa w systemie zaocznym. Pracuje na ½ etatu jako kelnerka i zarabia ok. 700,00 zł netto miesięcznie. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami. Matka powódki jest rencistką i otrzymuje świadczenie w wysokości 500,00 zł miesięcznie, a ojciec jest taksówkarzem i zarabia ok. 2000,00 zł miesięcznie. Powódka otrzymane świadczenie chciałaby przeznaczyć na dalszą naukę (po skończeniu obecnych studiów chce rozpocząć studia podyplomowe) oraz zrobienie prawa jazdy. Oszczędza również na zakup mieszkania.

W związku z powyższym, wnoszę jak na wstępie.

 

 

Załączniki

3 odpisy pozwu oraz pozostałych załączników

 

źródło: www.rf.gov.pl


Odszkodowanie tytułem utraty wartości handlowej pojazdu

Warszawa, dnia ……………..r.

Sąd Rejonowy dla  m.st. Warszawy

Wydział  … Cywilny[1]

……

Warszawa[2]

Powód:  Jan Kowalski

Piękna 125 m. 13

00 – 100 Warszawa

 

Pozwany:  Towarzystwo Ubezpieczeń……. S.A.

Akacjowa 135

00 – 001 Warszawa

Wartość przedmiotu sporu: 12.600 zł.

Pozew o zapłatę.

Wnoszę o:

  1. zasądzenie od pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń…. S..A. na rzecz powoda Jana Kowalskiego kwotę 12.600 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 maja 2008 r. do dnia zapłaty,
  2. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania – według norm przepisanych,

Ponadto wnoszę o:

  1. dopuszczenie dowodu z akt szkodowych pozwanego nr 3256/OC/CLSM/FI/08
  2. dopuszczenie dowodu z dokumentów prywatnych w postaci:

1) wyceny niezależnego rzeczoznawcy ….. z dnia…… ,

2) oferty sprzedaży pojazdu ….. z dnia …..

3) oferty sprzedaży pojazdu ……z dnia…..,

4) oferty kupna ….. z dnia……..,

5) oferty kupna ….z dnia………,

– na okoliczność utraty wartości pojazdu przed uszkodzeniem i po naprawie.

5     dopuszczenie dowodu z przesłuchania rzeczoznawcy …. w charakterze świadka na ww. okoliczność.

  1. dopuszczenie dowodu z wysłuchania powoda,
  2. przeprowadzenie rozprawy również pod nieobecność powoda,
  3. nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2008 r. doszło do wypadku komunikacyjnego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód powoda marki Ford Mondeo o nr rej. WXZ 678F W kolizji tej uczestniczyli: Jan Kowalski – poszkodowany kierujący pojazdem marki Ford Mondeo oraz  Olgierd Szyszko sprawca zdarzenia kierujący pojazdem Fiat Duplo o nr rej. KTN 1801. Na miejsce zdarzenia została wezwana Policja, która wskazała jako sprawcę kolizji kierującego Fiatem Duplo. Sprawca przyjął mandat karny oraz złożył oświadczenie, w którym przyznał się do spowodowania kolizji przekazując poszkodowanemu oświadczenie w tym zakresie. Olgierd Szyszko zawarł umowę ubezpieczenia w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego za szkody związane z ruchem tego pojazdu i posiadał polisę OC u pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń ………. o nr OC/00012498/2008. Poszkodowany niezwłocznie zgłosił u pozwanego szkodę celem jej likwidacji z polisy OC sprawcy – Olgierda Szyszko.

 

Dowód: akta szkodowe postępowania likwidacyjnego pozwanego nr 3256/OC/CLSM/FI/08.

 

Poszkodowany zlecił naprawę samochodu wskazanemu przez ubezpieczyciela autoryzowanemu warsztatowi naprawczemu prowadzonemu przez ASO Warszawa przy
ul. 17-tego stycznia 34 przy użyciu oryginalnych części zamiennych. Zakład naprawczy, po wykonaniu naprawy przedmiotowego samochodu, wystawił w dniu 4 kwietnia 2008 r. r. fakturę VAT. Koszty naprawy zostały przez pozwanego pokryte.

 

Dowód: akta szkodowe jw.

 

Pojazd został zakupiony przez powoda w dniu 2 października 2006 r. u autoryzowanego przedstawiciela marki FORD, jako samochód nowy. Samochód do dnia wypadku był używany przez 17 miesięcy. Wszelkie wymagane gwarancją serwisy były przeprowadzane w autoryzowanej stacji. Pojazd do daty kolizji nie miał żadnych uszkodzeń, był pojazdem absolutnie bezwypadkowym.

Samochód po naprawie uzyskał pewną sprawność techniczną, co potwierdza przegląd techniczny, odnotowany w dowodzie rejestracyjnym.

W dniu 5 kwietnia 2008 r. powód po zapoznaniu się z ofertami sprzedaży podobnego samochodu o podobnym przebiegu i wyposażeniu w specjalistycznej prasie oraz w internecie -wystawił ofertę sprzedaży pojazdu. Następnego dnia  zjawił się pierwszy kupiec, który po szczegółowym obejrzeniu pojazdu wskazał, że pojazd był naprawiany i może za niego zaoferować  kwotę niższą od średnich cen za podobne pojazdy. Sytuacja taka powtórzyła się kilkukrotnie.

 

Dowód: oferty sprzedaży pojazdów o podobnych parametrach technicznych,

              oferty kupna pojazdu powoda.

 

Biorąc pod uwagę oferty kupna powód uznał, że nie cała szkoda została naprawiona i w dniu 14 kwietnia 2008 r. zwrócił się do pozwanego z żądaniem wypłaty kwoty 12 600 zł. tytułem odszkodowania za utraconą wartość handlową pojazdu. Pozwany odmówił wypłaty, wskazując że odszkodowanie w pełnej wysokości zostało zrealizowane.

 

Dowód: wezwanie do zapłaty za utraconą wartość handlową pojazdu z dnia…,

       odpowiedź ubezpieczyciela z dnia… .

 

Z uwagi na odmowę wypłaty świadczenia powód wystąpił do stowarzyszenia niezależnych rzeczoznawców samochodowych o sporządzenie ekspertyzy w przedmiocie oceny stanu technicznego pojazdu oraz odpowiedź na pytanie, czy pojazd wskutek wypadku utracił na wartości handlowej (i jeżeli tak to wskazać o ile). Opinia sporządzona przez rzeczoznawcę wskazuje, że pojazd po naprawie odzyskał pewną sprawność techniczną, jednakże warsztat samochodowy nie był w stanie wykonać prac blacharskich i lakierniczych na takim poziomie, jak producent samochodowy. Potwierdził również, że ślady naprawy są łatwe do zidentyfikowania przez specjalistów. Wskazał również, iż po naprawie można dostrzec  m.in. szczeliny technologiczne pomiędzy krawędziami drzwi po prawej stronie, luz lewych przednich drzwi, deformację podwozia wynikającą z przesunięcia podłogi, odkształcenie dachu oraz zauważalne nieprawidłowości położenia powłoki lakierniczej. W konkluzjach rzeczoznawca wskazał, że przez to, że pojazd był naprawiany, stracił on na wartości względem analogicznego pojazdu nie uczestniczącego w kolizji. Rzeczoznawca powołując się na stosowany przez ubezpieczyciela cennik oraz aktualne notowania giełdowe wskazał, że wartość rynkowa samochodów Ford Moneto rok 2006 o pojemności skokowej silnika 2.5 l i wyposażeniu takim, jak samochód powoda, wynosi od 65.000 zł do 67.000 zł. Wartość samochodu po dokonaniu naprawy przez ASO wynosiła 80 % wartości pojazdu należącego do powoda, tj. 52.800 zł. Szacunkowa zatem wartość szkody – w postaci utraconej wartości handlowej wynosi 12.600 zł, tj. stanowi kwotę dochodzoną pozwem.

 

Dowód: opinia rzeczoznawcy z dnia…,

       przesłuchanie rzeczoznawcy w charakterze świadka.

 

W oparciu o opinię rzeczoznawcy powód ponownie wystąpił o zapłatę tytułem utraty wartości handlowej pojazdu kwoty 12.600 zł. Ubezpieczyciel ponownie odmówił wypłaty odszkodowania.

Zdaniem powoda odmowa wypłaty odszkodowania z tytułu utraty wartości handlowej przez ubezpieczyciela jest niezasadna, zaś roszczenie powoda powinno zostać spełnione.

Zdaniem powoda podstawa oraz zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego wskazane są w ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym oraz Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. nr 124 poz. 1152) oraz – na podstawie art. 22 ww. ustawy – w kodeksie cywilnym. Tym samym należy uznać, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy kodeksu cywilnego w kwestiach dotyczących m.in. uprawnień poszkodowanego oraz wysokości odszkodowania, w szczególności norma art. 361 kc wskazująca, że zobowiązany do naprawienia szkody powinien pokryć wszelkie koszty pozostające w związku przyczynowym ze szkodą. Tym samym dochodzona pozwem kwota stanowi wartość szkody w rozumieniu art. 361 kc i wynika z różnicy, jaką stanowi wartość pojazdu ze stanu sprzed zdarzenia oraz po jego naprawie.

Dyspozycja art. 361 kc wskazuje, iż prawo polskie statuuje zasadę pełnego odszkodowania. Oznacza to, iż w razie zaistnienia szkody zobowiązany do jej naprawienia ponosi odpowiedzialność za wszelkie koszty z tego powodu wynikłe, a więc nie tylko straty realnie poniesione (rzeczywiste koszty naprawy), lecz także inny poniesiony przez poszkodowanego uszczerbek. Priorytetowa zasada pełnego odszkodowania oznacza zatem obowiązek naprawienia pełnej i pozostającej w związku przyczynowym ze zdarzeniem szkody poniesionej szkody w majątku poszkodowanego przez ubezpieczyciela. Zgodnie z tym założeniem ubezpieczyciel powinien ponieść nie tylko koszty naprawy wszelkich, uzasadnionych wydatków w celu przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu sprzed szkody, lecz również  ewentualną utratę wartości handlowej pojazdu. Skoro zatem szkodę w rozumieniu art. 361 k.c. stanowi różnica między stanem majątkowym poszkodowanego, który powstał po zdarzeniu szkodowym a stanem, jaki by istniał gdyby zdarzenie nie nastąpiło uznać należy, że gdy naprawa samochodu nie może doprowadzić do odtworzenia wartości, jaką samochód miał przed wypadkiem, to różnica wartości jest elementem szkody. Za prawidłowością przedstawionego powyżej wnioskowania przemawiają również argumenty wskazane w uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia
12 października 2001 r. (sygn. akt. III CZP 57/01), w której Sąd podkreślił, że „przy określaniu miernika wartości rzeczy nieuzasadnione jest przeciwstawianie cen, które mogą być uzyskane przy jej zbywaniu i nabywaniu. Oczywiście, jednostkowe ceny takich samych samochodów mogą się różnić, jednakże podstawą ustalenia wartości rzeczy będącej przedmiotem powszechnego obrotu nigdy nie jest jednostkowa cena, która może wynikać z zupełnie przypadkowych okoliczności. Podstawą ustalenia wartości powinna być średnia cen. Anachronizmem wydaje się przyjmowanie różnych sposobów określania wartości takich samych rzeczy, w zależności od tego, czy są przeznaczone do normalnego używania i korzystania przez właściciela, czy też są przeznaczone do zbycia. W warunkach gospodarki rynkowej każda rzecz mająca wartość majątkową może być w każdym czasie przeznaczona na sprzedaż. Zbycie rzeczy jest takim samym uprawnieniem właściciela jak korzystanie z niej, wobec czego traci także znaczenie odróżnianie wartości użytkowej rzeczy od jej wartości handlowej. Miernikiem wartości majątkowej rzeczy jest pieniądz, a jej weryfikatorem rynek. Rzecz zawsze ma taką wartość majątkową, jaką może osiągnąć na rynku.

Z przepisu art. 361 § 2 k.c. wynika zatem obowiązek pełnej kompensacji szkody. Wartość samochodu po jego naprawie to nic innego, jak jego wartość rynkowa. Ponieważ wartość ta w wyniku uszkodzenia, choć później wyeliminowanego, zmalała w stosunku do tej, jaką pojazd ten miałby na rynku, gdyby nie został uszkodzony, to kompensata powinna obejmować nie tylko koszty naprawy, ale także tę różnicę wartości”.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz powołane przepisy, żądanie pozwu jest zasadne.

Wniosek o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności powód argumentuje treścią przepisu art. 333 § 3 k.p.c.

 

Załączniki:

odpis pozwu,

1) wycena niezależnego rzeczoznawcy …..  z dnia ….,

2) oferty sprzedaży pojazdu ….. z dnia …..,

3) oferty sprzedaży pojazdu ……z dnia……,

4) oferty kupna …..z dnia…….,

5) oferty kupna …….z dnia……

6) dowód uiszczenia opłaty sądowej[3]

 

[1] Sąd Rejonowy jest właściwy w sprawach, w których wartość przedmiotu sporu (wartość dochodzonego roszczenia) nie przekracza kwoty 75.000,00 zł. W przypadku gdy wartość przedmiotu sporu jest wyższa niż kwota 75.000,00 zł, właściwy do rozpoznania sprawy jest Sąd Okręgowy.

 

[2] Ogólna właściwość miejscowa Sądu wynika z kodeksu postępowania cywilnego i jest to miejsce zamieszkania (siedziby) pozwanego. Jednakże na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym oraz Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. nr 124 poz. 1152 ze zm.) powództwo o roszczenie wynikające z umów ubezpieczeń obowiązkowych lub obejmujące roszczenia z tytułu tych ubezpieczeń można wytoczyć bądź według przepisów o właściwości ogólnej, bądź przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby poszkodowanego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia. W przypadku wskazania innego Sądu niż ogólna właściwość miejscowa należy wskazać w pozwie (w uzasadnieniu) ww. podstawę prawną.

 

 

[3] W spawach o roszczenia majątkowe podstawowy wpis sądowy wynosi 5 % wartości przedmiotu sporu. Może być on uiszczony bądź na rachunek bankowy sądu, bądź bezpośrednio w kasie sądu albo znaczkami opłaty sądowej.

źródło: www.rf.gov.pl


Pozew o zapłatę – weryfikacja faktur na koszty naprawy pojazdu

Warszawa, dnia 30 czerwca 2008 r.

 

                                                           Sąd Rejonowy

                                                 w Pruszkowie

                                              Kraszewskiego 22

                                                 05-800 Pruszków

 

 

                        Powód:                       Jan Kowalski

Zielona 32

                                                           05-800 Pruszków

                        Pozwany:                   XYZ Zakład Ubezpieczeń S.A.

Niebieska 4

                                                           00-333 Warszawa

 

 

wartość przedmiotu sporu: 2.506 zł (słownie: dwa tysiące pięćset sześć złotych)

 

POZEW O ZAPŁATĘ W POSTĘPOWANIU UPOMINAWCZYM

 

 

W imieniu własnym wnoszę o:

 

  1. orzeczenie nakazem zapłaty by Pozwany XYZ Zakład Ubezpieczeń S.A. zapłacił Powodowi Janowi Kowalskiemu kwotę 506 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21 sierpnia 2005 r. do dnia zapłaty,

 

  1. zasądzenie od Pozwanego na rzecz Powoda kosztów postępowania sądowego.

 

W przypadku wniesienia sprzeciwu domagam się:

 

  1. zasądzenia od Pozwanego na rzecz Powoda kwoty 2.506 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21 sierpnia 2005 r. do dnia zapłaty,
  2. zasądzenia od Pozwanego na rzecz Powoda kosztów procesu według norm przepisanych,
  3. wezwanie na rozprawę świadka Adama Czerskiego [adres: ul. Krzemionkowa 52 m 65, 02-331 Warszawa],
  4. polecenie Pozwanemu dostarczenia na rozprawę akt szkodowych nr PL200507213456789.

 

 

UZASADNIENIE

 

Dnia 20 lipca 2005 r. wskutek wypadku komunikacyjnego, którego sprawcą był Jerzy Zborski, jadący pojazdem marki VW Passat, nr rej. YY 0987Z tj. podmiot posiadający zawartą z Pozwanym umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, należący do Powoda pojazd marki BMW 740, rok produkcji 1999, nr rej. XXX 1223, bez winy Powoda uległ uszkodzeniu. Sprawca wypadku przyznał się do winy i podpisał stosowane oświadczenie na miejscu wypadku.

Dowód: druk z dnia 21 lipca 2005 r. – zgłoszenie szkody w pojeździe,

zeznania świadka Adama Czerskiego,

oświadczenie sprawcy wypadku

 

W związku z zawartą ze sprawcą wypadku umową ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, Powód zgłosił roszczenia związane z zaistniałym wypadkiem komunikacyjnym Pozwanemu. Data zgłoszenia zdarzenia Pozwanemu to 21 lipca 2007 r.

Dowód: kopia formularza zgłoszenia szkody z dnia 21 lipca 2007 r.

 

Dnia 21 lipca 2007 r. Powód udał się do warsztatu „Auto-Centrum”, aby tam zlecić naprawę jego pojazdu. Dnia 22 lipca 2007 r. do warsztatu przyjechał przedstawiciel Pozwanego i dokonał oględzin pojazdu. Z oględzin sporządzony został protokół, w którym określono zakres uszkodzeń, a tym samym zakres naprawy pojazdu.

Dowód: kopia protokołu z oględzin

zlecenie naprawy pojazdu

 

Warsztat dokonał wszelkich napraw wynikających z zatwierdzonego przez Pozwanego protokołu. Dnia 10 sierpnia 2007 r. Powód odebrał z warsztatu naprawiony pojazd. Warsztat przedstawił fakturę za naprawę w kwocie 12.506 zł. Powód został poinformowany, że Pozwany zakład ubezpieczeń wypłacił jedynie 10.000 zł tytułem odszkodowania za naprawę pojazdu. Przedstawiciel warsztatu poinformował Powoda, że zakład ubezpieczeń zweryfikował rachunki dokonując m.in. obniżenia stawki za roboczogodzinę oraz dokonując potrącenia z tytułu amortyzacji części.

Dowód: faktura VAT nr 123/2007 z dnia 10 sierpnia 2007 r.

zeznania Powoda

 

Pismem z dnia 25 sierpnia 2005r. Pozwany poinformował Powoda, iż z tytułu zaistniałego zdarzenia, zostało przyznane odszkodowanie w kwocie 10.000 zł. Taka kwota została wypłacona Powodowi z tytułu szkód poniesionych w wypadku. Powód uznał tę kwotę jako kwotę bezsporną.

Dowód: pismo Pozwanego z dnia 25 sierpnia 2005r.

 

Zgodnie z umową zawartą pomiędzy Powodem a warsztatem „Auto-Centrum”, jeżeli Pozwany zakład ubezpieczeń nie dokona w całości zapłaty za wykonaną naprawę, różnicę, pomiędzy kwotą uzyskaną przez warsztat od Pozwanego, a rzeczywistymi kosztami naprawy określonymi przez warsztat, pokryje Powód. Powód w dniu 10 sierpnia 2007 r. wpłacił więc warsztatowi kwotę 2.506 zł.

Dowód umowa o wykonanie naprawy pojazdu

dowód wpłaty z dnia 10 sierpnia 2006 r.

 

Pismem z dnia 31 sierpnia 2005r. Powód odwołał się od stanowiska Pozwanego zarzucając m.in. zaniżenie wysokości należnego odszkodowania. Powód powołał się na fakturę określającą wysokość poniesionych kosztów naprawy, wskazując, iż Pozwany nie zwrócił w całości kosztów poniesionych przez Powoda w celu przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. Powód przedstawił również dowód wpłaty kwoty 2.506 zł z dnia 10 sierpnia 2007 r.

Dowód: odwołanie Powoda z dnia 31 sierpnia 2005r. wraz z dowodem nadania

 

Pismem z dnia 4 października 2005r., w odpowiedzi na złożone odwołanie, Pozwany poinformował Powoda, że podtrzymuje swoje stanowisko.

Dowód: pismo Pozwanego z dnia 4 października 2005r.

 

Pismem z dnia 2 stycznia 2006 r. Powód ostatecznie wezwał Pozwanego do zapłaty kwoty 2506 zł.

Dowód: wezwanie do zapłaty wraz z dowodem nadania

 

Do dnia dzisiejszego Pozwany nie dopłacił należnej kwoty Powodowi.

 

Pozwany tj. zakład ubezpieczeń, z którym sprawca wypadku drogowego zawarł umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, zgodnie z treścią przepisów kodeksu cywilnego oraz ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. 2003, Nr 124, poz. 1152 z późn. zm.), jest zobowiązany naprawić wyrządzoną Powodowi szkodę w całości. Zgodnie z art. 34 ust 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, „z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia”. Tym samym, w wyniku wystąpienia wypadku komunikacyjnego, z którego wynikła szkoda, zgodnie z zasadą pełnej kompensaty poniesionej szkody, na podstawie art. 361 § 2 k.c., Powód jako poszkodowany, może domagać się od Pozwanego jako podmiotu zobowiązanego do naprawienia szkody, odszkodowania obejmującego wszelkie koszty poniesione w związku z zaistniałą szkodą, które Powód (poszkodowany) był zmuszony ponieść na skutek wystąpienia zdarzenia i których Powód (poszkodowany) nie musiałby ponosić, gdyby szkoda nie zaistniała. W niniejszej sprawie, skutkiem wypadku komunikacyjnego z dnia 20 lipca 2005 r. było uszkodzenie pojazdu uniemożliwiające korzystanie z niego. W wyniku tego zdarzenia, Powód poniósł szkodę w postaci zniszczenia pojazdu oraz kosztów naprawy tego pojazdu.

 

Na podstawie art. 363 § 1 kodeksu cywilnego, naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. W niniejszej sprawie Powód wybrał przywrócenie pojazdu do stanu poprzedniego i taką naprawę zlecił warsztatowi „Auto-Centrum”. Warsztat wykonał naprawę pojazdu w całości. Koszty naprawy wyniosły 12.506 zł (koszty te są udokumentowane fakturą dołączona do niniejszego pozwu). Jednak pomimo wykonania wszelkich napraw, które przywróciły stan poprzedni w pojeździe Powoda, Powód (ani warsztat, który wykonał naprawę) nie otrzymał w całości odszkodowania za wykonaną naprawę. Pozwany wypłacił odszkodowanie w łącznej kwocie 10.000 zł. Należne odszkodowanie zostało zaniżone, gdyż Pozwany uznał, iż stawka 100 zł za roboczogodzinę jest stawką zbyt wysoką. Ponadto, Pozwany zweryfikował koszt zakupionych części zamiennych wskazując, iż odszkodowanie należy zmniejszyć o współczynnik amortyzacji. Do zapłaty za wykonaną naprawę pozostała więc kwota 2.506 zł. Zgodnie z warunkami zawartej pomiędzy warsztatem a Powodem umowy o naprawę pojazdu, Powód zobowiązał się, iż ewentualna różnica pomiędzy odszkodowaniem wypłaconym przez zakład ubezpieczeń, a faktycznymi kosztami naprawy, zostanie pokryta przez Powoda. Wobec tego, Powód z własnych środków dopłacił kwotę 2.506 zł w dniu odbioru pojazdu.

 

Zdaniem Powoda, nie ma żadnych podstaw prawnych, które uprawniałyby Pozwany zakład ubezpieczeń do weryfikacji faktur określających koszt przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. Zakład ubezpieczeń ma obowiązek wyrównać poniesioną przez poszkodowanego stratę w postaci np. poniesionych kosztów naprawy pojazdu w całości. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1980 r., sygn. III CRN 223/80 „przywrócenie rzeczy uszkodzonej do stanu poprzedniego polega na doprowadzeniu jej do stanu używalności w takim zakresie, jaki istniał przed wyrządzeniem szkody. Jeżeli do osiągnięcia tego celu konieczne jest użycie nowych elementów, to poniesione na nie wydatki wchodzą w skład kosztów naprawienia szkody przez przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. W konsekwencji powyższe wydatki obciążają osobę odpowiedzialną za szkodę”. Ponadto, jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 13 czerwca 2003 r. (sygn. akt III CZP 32/03), za „niezbędne” koszty naprawy należy uznać takie koszty, które zostały poniesione w wyniku przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu jego technicznej używalności istniejącej przed wyrządzeniem szkody przy zastosowaniu technologicznej metody odpowiadającej rodzajowi uszkodzeń pojazdu mechanicznego. Kosztami „ekonomicznie uzasadnionymi” są koszty ustalone według cen, którymi posługuje się wybrany przez poszkodowanego warsztat naprawczy dokonujący naprawy samochodu. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że ceny te odbiegają (są wyższe) od cen przeciętnych dla określonej kategorii usług naprawczych na rynku. Jeżeli nie kwestionuje się uprawnienia do wyboru przez poszkodowanego warsztatu samochodowego mającego dokonać naprawy, miarodajne w tym zakresie powinny być ceny stosowane właśnie przez ten warsztat naprawczy. Przyjęcie cen przeciętnych dla określenia wysokości przysługującego poszkodowanemu odszkodowania, niezależnie od samej metody ich wyliczania, która może być zróżnicowana, nie kompensowałoby poniesionej przez poszkodowanego szkody, gdyby ceny przyjęte w warsztacie naprawczym były wyższe od przeciętnych. Trzeba jeszcze dodać, że określanie kosztów naprawy samochodu wyłącznie przy uwzględnianiu ceny przeciętnej prowadzić mogłoby do relatywizacji w zakresie ustalenia wysokości odszkodowania należnego poszkodowanym posiadaczom pojazdów mechanicznych, gdyż różne mogą być metody obliczania cen przeciętnych w odniesieniu do poszczególnych usług naprawczych oferowanych na rynku.

 

Roszczenie Powoda dochodzone niniejszym pozwem jest świadczeniem pieniężnym. „Zgodnie z art. 481 § 1 KC odsetki należą się wierzycielowi za sam fakt opóźnienia się dłużnika ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, a zatem należą się od dnia, w którym świadczenie to stało się wymagalne i powinno być zapłacone.” [tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 czerwca 2002r., sygn. I CKN 693/00]. Treść art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wskazuje iż „Zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie”. W niniejszej sprawie Pozwany został zawiadomiony o szkodzie dnia 21 lipca 2005r. Zgodnie z obowiązującymi ustawowo terminami Pozwany był zobowiązany do wypłaty Powodowi odszkodowania z tytułu uszkodzenia pojazdu do dnia 20 sierpnia 2005 r. Uzasadnia to więc dochodzenie odsetek od kwoty 2.506 zł od dnia 21 sierpnia 2005 r.

 

Właściwość sądu Powód określił na podstawie art. 20 ust 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. Nr 124, poz. 1152 z późn. zm.), który stanowi, iż powództwo o roszczenie wynikające z umów ubezpieczeń obowiązkowych lub obejmujące roszczenia z tytułu ubezpieczeń można wytoczyć bądź według przepisów o właściwości ogólnej, bądź przed sąd właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby poszkodowanego lub uprawnionego z umowy ubezpieczenia.

 

Zdaniem Powoda, przytoczone okoliczności oraz powołane dowody w pełni uzasadniają  zasądzenie powołanych w petitum kwot od Pozwanego na rzecz Powoda.

 

Mając na uwadze powyższe Powód wnosi jak na wstępie.

 

 

 

                                                                                              ___________________________

Jan Kowalski

 

 

 

Załączniki:

  1. odpis pozwu wraz z załącznikami,
  2. oświadczenie sprawcy wypadku,
  3. kopia druku zgłoszenia szkody
  4. faktura nr 123/2005 z dnia 22 lipca 2005 r.,
  5. pismo Pozwanego – informacja o wysokości odszkodowania z dnia 25 sierpnia 2005 r.,
  6. pismo Powoda z dnia 31 sierpnia 2005 r. wraz z dowodem nadania,
  7. pismo Pozwanego z dnia 4 października 2005 r.,
  8. wezwanie do zapłaty wraz z dowodem nadania.

 

źródło: www.rf.gov.pl


Pozew o zapłatę świadczenia z ubezpieczenia kosztów leczenia podczas pobytu za granicą

Pobierz dokument klikając w poniższy link:

Pozew o zapłatę świadczenia z ubezpieczenia kosztów leczenia podczas pobytu za granicą


Wzór pozwu o zapłatę – świadczenie z ubezpieczenia NNW młodzieży szkolnej

Wzór pozwu o zapłatę – świadczenie z ubezpieczenia NNW młodzieży szkolnej:

kliknij, aby pobrać wzór dokumentu:

Wzór pozwu o zapłatę – świadczenie z ubezpieczenia NNW młodzieży szkolnej