Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – rozliczenie szkody z OC jako całkowitej, mimo że koszt naprawy pojazdu nie przekracza 100 % jego wartości rynkowej sprzed zdarzenia

Wzór odwołania od stanowiska zakładu ubezpieczeń – rozliczenie szkody z OC jako całkowitej, mimo że koszt naprawy pojazdu nie przekracza 100 % jego wartości rynkowej sprzed zdarzenia

 

Warszawa, dnia……………

Jan Kowalski

Belwederska 7/14

00-902 Warszawa

 

 

 

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

 

 

 

Odwołanie

 

Działając na podstawie art. 19 zdanie pierwsze w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym oraz Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) składam odwołanie od stanowiska XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. z dnia 1 lipca 2010 roku w sprawie przyznanej kwoty odszkodowania za szkodę komunikacyjną z tytułu obowiązkowej odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (nr szkody 123456789) i wnoszę o zapłatę w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego pisma kwoty 2500 zł wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 3 lipca 2010 roku do dnia zapłaty.

 

Uzasadnienie

 

W dniu 1 czerwca 2010 roku około godz. 12:00 kierujący samochodem marki Skoda Fabia o numerze rejestracyjnym XYZ0123, posiadający umowę ubezpieczenia OC zawartą z XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. (nr polisy: XYZ 11112008), nie zachowując należytej ostrożności w ruchu drogowym doprowadził do kolizji drogowej z pojazdem marki Opel Astra o nr ABC4321, posiadającym umowę ubezpieczenia OC zawartą w ABC Towarzystwo Ubezpieczeń S.A., którego kierujący wykonywał nieprawidłowy manewr wyprzedzania przekraczając na jezdni podwójną ciągłą linię. W następstwie powyższego zdarzenia samochód Opel Astra zderzył się i uszkodził należący do mnie pojazd marki Honda Civic o numerze rejestracyjnym YZX4321.

Powyższy fakt został stwierdzony przez przybyłych na miejsce zdarzenia funkcjonariuszy Policji poprzez ustalenie sprawstwa kolizji drogowej zarówno przez kierującego pojazdem mechanicznym marki Skoda Fabia, jak i Opel Astra, którzy zostali ukarani mandatami karnymi za popełnienie wykroczenia. W dniu 3 czerwca 2010 roku zgłosiłem Państwu fakt zaistnienia wypadku ubezpieczeniowego i wniosłem o wypłatę odszkodowania, które umożliwi naprawienie w pełni szkody w moim pojeździe.

W dniu 9 czerwca br. zostały przeprowadzone oględziny uszkodzonego pojazdu. Ustalone zostało, że w wyniku zdarzenia z dnia 1 czerwca 2010 roku uszkodzeniu uległy następujące części pojazdu: tylny zderzak, lampa, osłona tablicy rejestracyjnej, bagażnik, gniazdo haka holowniczego, lewy tylny błotni, podłużnice tylne i pas tylny.

W dniu 23 czerwca 2010 roku XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. poinformowało mnie, że szkoda została rozliczona jako całkowita. Wartość rynkowa pojazdu wynosi bowiem 10000 zł, natomiast szacowane koszty naprawy 8500 zł, tym samym naprawa uszkodzonego pojazdu jest ekonomicznie nieopłacalna. Wartość pozostałości, czyli pojazdu w stanie uszkodzonym, wynosi 4000 zł. Przyznane odszkodowanie, wyliczone jako różnica wartości rynkowej pojazdu sprzed i po zdarzeniu, wynosi więc 6000 zł.

Powyższe stanowisko jako nieprawidłowe. Stosownie do art. 363 § 1 kodeksu cywilnego, jeżeli przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 12 lutego 1992 r. (sygn. akt I ACr 30/92), szkoda częściowa ma miejsce wówczas, gdy uszkodzony pojazd nadaje się do naprawy, a koszt naprawy nie przekracza wartości w dniu ustalenia przez zakład ubezpieczeń tego odszkodowania. Szkoda całkowita zaś występuje wówczas, gdy pojazd uległ zniszczeniu w takim stopniu, że nie nadaje się do naprawy, albo gdy koszty naprawy przekroczyłyby wartość pojazdu w dniu likwidacji szkody. W przypadku wystąpienia szkody częściowej zakład ubezpieczeń jest zobowiązany do pokrycia kosztów dokonanej naprawy, w przypadku zaś wystąpienia szkody całkowitej odszkodowanie ustala się przy wykorzystaniu tzw. metody dyferencyjnej czy też różnicowej. Metoda ta polega na ustaleniu wysokości odszkodowania poprzez pomniejszenie wartości pojazdu w stanie przed uszkodzeniem o wartość pojazdu w stanie uszkodzonym. Tożsame stanowisko zajął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 20 lutego 2002 r. (sygn. akt V CKN 903/00) uznając, że jeżeli koszt naprawy samochodu jest wyższy od jego wartości przed uszkodzeniem, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do kwoty odpowiadającej różnicy wartości samochodu sprzed i po wypadku.

Następnie jednoznaczne stanowisko odnośnie szkody całkowitej przy ubezpieczeniu OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, potwierdzając dotychczasową linię orzecznictwa, Sąd Najwyższy zawarł w uzasadnieniu do postanowienia składu siedmiu sędziów Izby Cywilnej z dnia 12 stycznia 2006 r. (sygn. akt III CZP 76/05). Odnosząc się merytorycznie do wniosku Rzecznika Ubezpieczonych Sąd Najwyższy stwierdził, iż za utrwalony należy uznać pogląd, że koszt naprawy uszkodzonego w wypadku komunikacyjnym pojazdu, nie przewyższający jego wartości sprzed wypadku, nie jest nadmierny w rozumieniu art. 363 § 1 kodeksu cywilnego. Ponadto sąd uzasadniając swoje stanowisko jednoznacznie wskazał, że nieopłacalność naprawy, będąca przesłanką wystąpienia tzw. szkody całkowitej, ma miejsce wówczas, gdy jej koszt przekracza wartość pojazdu sprzed wypadku i stwierdził nadto, że stan majątku poszkodowanego, niezakłócony zdarzeniem ubezpieczeniowym, wyznacza rozmiar należnego odszkodowania. Jednocześnie SN zaznaczył, iż poglądy te są aprobowane w doktrynie prawa ubezpieczeniowego, jak przez ugruntowaną judykaturę (m.in. w orzeczeniach: z dnia 1 września 1970 r., II CR 371/70; z dnia 3 lutego 1971 r., II CRN 450/70; z dnia 20 kwietnia 1971 r., II CR 475/70; z dnia 20 lutego 1981 r., I CR 17/81; z dnia 13 grudnia 1988 r., I CR 280/88; z dnia 29 stycznia 2002 r., V CKN 682/00; z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 903/00; z dnia 11 czerwca 2003 r., V CKN 308/01).

Uwzględniając powyższe, jak również fakt, iż do chwili obecnej wypłacono mi jedynie kwotę 6000 zł, wnoszę jak na wstępie.

 

Z wyrazami szacunku

/-/ Jan Kowalski

źródło: www.rzu.gov.pl

 

 

Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – rozliczenie szkody z OC jako całkowitej, mimo że koszt naprawy pojazdu nie przekracza 100 % jego wartości rynkowej sprzed zdarzenia

Wzór odwołania od stanowiska zakładu ubezpieczeń – rozliczenie szkody z OC jako całkowitej, mimo że koszt naprawy pojazdu nie przekracza 100 % jego wartości rynkowej sprzed zdarzenia

 

Warszawa, dnia……………

Jan Kowalski

Belwederska 7/14

00-902 Warszawa

 

 

 

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

 

 

 

Odwołanie

 

Działając na podstawie art. 19 zdanie pierwsze w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym oraz Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) składam odwołanie od stanowiska XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. z dnia 1 lipca 2010 roku w sprawie przyznanej kwoty odszkodowania za szkodę komunikacyjną z tytułu obowiązkowej odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (nr szkody 123456789) i wnoszę o zapłatę w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego pisma kwoty 2500 zł wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 3 lipca 2010 roku do dnia zapłaty.

 

Uzasadnienie

 

W dniu 1 czerwca 2010 roku około godz. 12:00 kierujący samochodem marki Skoda Fabia o numerze rejestracyjnym XYZ0123, posiadający umowę ubezpieczenia OC zawartą z XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. (nr polisy: XYZ 11112008), nie zachowując należytej ostrożności w ruchu drogowym doprowadził do kolizji drogowej z pojazdem marki Opel Astra o nr ABC4321, posiadającym umowę ubezpieczenia OC zawartą w ABC Towarzystwo Ubezpieczeń S.A., którego kierujący wykonywał nieprawidłowy manewr wyprzedzania przekraczając na jezdni podwójną ciągłą linię. W następstwie powyższego zdarzenia samochód Opel Astra zderzył się i uszkodził należący do mnie pojazd marki Honda Civic o numerze rejestracyjnym YZX4321.

Powyższy fakt został stwierdzony przez przybyłych na miejsce zdarzenia funkcjonariuszy Policji poprzez ustalenie sprawstwa kolizji drogowej zarówno przez kierującego pojazdem mechanicznym marki Skoda Fabia, jak i Opel Astra, którzy zostali ukarani mandatami karnymi za popełnienie wykroczenia. W dniu 3 czerwca 2010 roku zgłosiłem Państwu fakt zaistnienia wypadku ubezpieczeniowego i wniosłem o wypłatę odszkodowania, które umożliwi naprawienie w pełni szkody w moim pojeździe.

W dniu 9 czerwca br. zostały przeprowadzone oględziny uszkodzonego pojazdu. Ustalone zostało, że w wyniku zdarzenia z dnia 1 czerwca 2010 roku uszkodzeniu uległy następujące części pojazdu: tylny zderzak, lampa, osłona tablicy rejestracyjnej, bagażnik, gniazdo haka holowniczego, lewy tylny błotni, podłużnice tylne i pas tylny.

W dniu 23 czerwca 2010 roku XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. poinformowało mnie, że szkoda została rozliczona jako całkowita. Wartość rynkowa pojazdu wynosi bowiem 10000 zł, natomiast szacowane koszty naprawy 8500 zł, tym samym naprawa uszkodzonego pojazdu jest ekonomicznie nieopłacalna. Wartość pozostałości, czyli pojazdu w stanie uszkodzonym, wynosi 4000 zł. Przyznane odszkodowanie, wyliczone jako różnica wartości rynkowej pojazdu sprzed i po zdarzeniu, wynosi więc 6000 zł.

Powyższe stanowisko jako nieprawidłowe. Stosownie do art. 363 § 1 kodeksu cywilnego, jeżeli przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 12 lutego 1992 r. (sygn. akt I ACr 30/92), szkoda częściowa ma miejsce wówczas, gdy uszkodzony pojazd nadaje się do naprawy, a koszt naprawy nie przekracza wartości w dniu ustalenia przez zakład ubezpieczeń tego odszkodowania. Szkoda całkowita zaś występuje wówczas, gdy pojazd uległ zniszczeniu w takim stopniu, że nie nadaje się do naprawy, albo gdy koszty naprawy przekroczyłyby wartość pojazdu w dniu likwidacji szkody. W przypadku wystąpienia szkody częściowej zakład ubezpieczeń jest zobowiązany do pokrycia kosztów dokonanej naprawy, w przypadku zaś wystąpienia szkody całkowitej odszkodowanie ustala się przy wykorzystaniu tzw. metody dyferencyjnej czy też różnicowej. Metoda ta polega na ustaleniu wysokości odszkodowania poprzez pomniejszenie wartości pojazdu w stanie przed uszkodzeniem o wartość pojazdu w stanie uszkodzonym. Tożsame stanowisko zajął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 20 lutego 2002 r. (sygn. akt V CKN 903/00) uznając, że jeżeli koszt naprawy samochodu jest wyższy od jego wartości przed uszkodzeniem, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do kwoty odpowiadającej różnicy wartości samochodu sprzed i po wypadku.

Następnie jednoznaczne stanowisko odnośnie szkody całkowitej przy ubezpieczeniu OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, potwierdzając dotychczasową linię orzecznictwa, Sąd Najwyższy zawarł w uzasadnieniu do postanowienia składu siedmiu sędziów Izby Cywilnej z dnia 12 stycznia 2006 r. (sygn. akt III CZP 76/05). Odnosząc się merytorycznie do wniosku Rzecznika Ubezpieczonych Sąd Najwyższy stwierdził, iż za utrwalony należy uznać pogląd, że koszt naprawy uszkodzonego w wypadku komunikacyjnym pojazdu, nie przewyższający jego wartości sprzed wypadku, nie jest nadmierny w rozumieniu art. 363 § 1 kodeksu cywilnego. Ponadto sąd uzasadniając swoje stanowisko jednoznacznie wskazał, że nieopłacalność naprawy, będąca przesłanką wystąpienia tzw. szkody całkowitej, ma miejsce wówczas, gdy jej koszt przekracza wartość pojazdu sprzed wypadku i stwierdził nadto, że stan majątku poszkodowanego, niezakłócony zdarzeniem ubezpieczeniowym, wyznacza rozmiar należnego odszkodowania. Jednocześnie SN zaznaczył, iż poglądy te są aprobowane w doktrynie prawa ubezpieczeniowego, jak przez ugruntowaną judykaturę (m.in. w orzeczeniach: z dnia 1 września 1970 r., II CR 371/70; z dnia 3 lutego 1971 r., II CRN 450/70; z dnia 20 kwietnia 1971 r., II CR 475/70; z dnia 20 lutego 1981 r., I CR 17/81; z dnia 13 grudnia 1988 r., I CR 280/88; z dnia 29 stycznia 2002 r., V CKN 682/00; z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 903/00; z dnia 11 czerwca 2003 r., V CKN 308/01).

Uwzględniając powyższe, jak również fakt, iż do chwili obecnej wypłacono mi jedynie kwotę 6000 zł, wnoszę jak na wstępie.

 

Z wyrazami szacunku

/-/ Jan Kowalski

źródło: www.rzu.gov.pl

 

 

Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – powódź – umowa dobrowolnego ubezpieczenia mieszkań i domów

Warszawa, dnia 9 września 2010 roku

 

 

Jan Kowalski

Anonimowa 1

00-000 Sandomierz

 

 

 

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Ul. Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

 

 

 

Odwołanie

 

w związku z otrzymanym stanowiskiem XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. sprawie szkody powodziowej z dnia ……….. oraz opieszałym postępowaniem likwidacyjnym w niniejszej sprawie, składam odwołanie od ustalonej  wysokości odszkodowania oraz wnoszę o wypłatę ustawowych odsetek za spowodowane opóźnienie w realizacji świadczenia odszkodowawczego z tytułu dobrowolnej umowy ubezpieczenia mieszkań i domów jednorodzinnych.

Uzasadnienie

 

W dniu 1 października 2009 roku zawarłem z Państwa Towarzystwem umowę ubezpieczenia domu jednorodzinnego. Umowa została zawarta w wariancie podstawowym, o którym mowa w §4 pkt 2 o.w.u. Przedmiotem ubezpieczenia był lokal mieszkalny położony przy ul. Anonimowej 1 w Sandomierzu oraz znajdujące się w nim mienie ruchome.

 

Dowód: umowa ubezpieczenia z dnia 1 października 2010 roku, nr polisy XYZ12345678

 

W dniu 1 czerwca br.,  rzeka Wisła przerwała wał przeciwpowodziowy w okolicach Sandomierza. Woda, która wystąpiła z koryta rzeki zalała znaczne połacie terenu wokół Sandomierza oraz wdarła się do mojego domu, wskutek czego doszło do zalania nieruchomości aż po kondygnację pierwszego piętra. Tym samym uszkodzeniu uległy wszystkie ściany pomieszczeń parteru oraz meble tam się znajdujące, a także znajdujący się w piwnicy piec c.o.

Ze swojej strony, widząc podnoszący się poziom wody w domu, starałem się ratować mienie ruchome pozostające na parterze, przenosząc wszystko na pierwsze piętro. Niestety, mimo podjętych działań uszkodzeniu uległ sprzęt RTV: telewizor LCD m-ki ……………, zestaw kina domowego ……….., komputer stacjonarny …………….., oraz sprzęt AGD: lodówka, zmywarka, kuchenka.

Nastąpiło więc zdarzenie, o którym mowa w §5 pkt 2 o.w.u. i tym samym uzasadniające odpowiedzialność umowną Państwa Towarzystwa.   W dniu 3 czerwca 2010 r. zawiadomiłem XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń  S.A. o powyższej szkodzie. Wówczas całość strat szacowałem na kwotę około 120 000,00 zł. Po wizycie Państwa rzeczoznawcy,  w dniu 30 lipca br otrzymałem kosztorys wraz z pismem Towarzystwa informującym, o przyznanym na podstawie wyliczenia kosztorysowego odszkodowaniu. Z przekazanej dokumentacji wynika, iż odszkodowanie tytułem prac remontowych domu wyniosło 24.000,00 zł, a za uszkodzone mienie ruchome przyznano kwotę 8.000,00 zł. Tym samym przyznana przez Państwa łączna kwota odszkodowania w wysokości 32.000,00 zł jest znacząco niższa od mojego szacunku.

Chcąc upewnić się co do moich przypuszczeń o zaniżeniu kwoty odszkodowania i słuszności moich racji zleciłem sporządzenie ekspertyzy niezależnemu rzeczoznawcy, który z kolei wycenił wartość strat na łączną kwotę 98.000,00 zł, w tym za remont domu 66.000,00 zł, piec c.o. 9.000,00 zł, elementy stałe wyposażenia domu 8.000,00 zł, mienie ruchome 15.000,00 zł.

 

Dowód: stanowisko zakładu ubezpieczeń w sprawie uznania odpowiedzialności za szkodę i ustalonej sumy odszkodowania z dnia 30 lipca br.; ekspertyza niezależnego rzeczoznawcy.

 

Biorąc pod uwagę powyżej przytoczony stan faktyczny należy wskazać, iż doszło do zaniżenia wypłaty odszkodowania. W szczególności uwagę zwraca fakt nieadekwatności zastosowanych przez Ubezpieczyciela stawek za robociznę, a także za materiały w stosunku do cen i kosztów usług remontowych występujących w moim miejscu zamieszkania. Natomiast ekspertyza, której kopie załączam do pisma, zawiera wszystkie dane dotyczące rzeczywistych cen i kosztów występujących  na danym terenie.

Ponadto, w wycenie Towarzystwa pominięto istotny element szkody jakim są piec c.o. oraz elementy stałe mienia.

Wszystko to wskazuje na brak rzetelności Towarzystwa Ubezpieczeń przy ustalaniu wysokości odszkodowania oraz jego zaniżenie.

Dodatkowo wnoszę o refundację kosztów poniesionych na ratowanie dobytku, tj. kosztu wypompowania wody z domu – najem pompy spalinowej, koszt wydatkowany to 1.000,00 zł oraz kosztu osuszania – najem osuszacza, koszt w związku z tym poniesiony to 3.000,00 zł.

 

Dowód: umowa o najem pompy motorowodnej z dnia ….. oraz umowa o najem osuszacza z dnia ………..

 

Zgodnie z treścią art. 16 ust. 2. ustawy z dnia 22 maja 2003 o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1151, z późn. zm.) w zw. z art. 817 kodeksu cywilnego, Zakład Ubezpieczeń w terminie 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia o zdarzeniu ma obowiązek wypłaty świadczenia albo pisemnego powiadomienia osoby zgłaszającej roszczenie o przyczynach niemożności zaspokojenia jej roszczeń w całości lub w części, a także wypłaty bezspornej części świadczenia. Natomiast powstrzymanie się lub zwłoka ubezpieczyciela w realizacji wypłaty odszkodowania, czyni uzasadnionym zarzut nienależytego wykonania zobowiązania, co z kolei powoduje powstanie obowiązku naprawienia wynikłej z tego szkody, tj. zapłaty odsetek za zwłokę.

W związku z powyższym termin rozpatrzenia roszczenia upłynął z końcem 30 dnia od momentu zgłoszenia szkody, tj. 3 lipca 2010 r. Biorąc pod uwagę ten fakt, dodatkowo wnoszę o wypłatę ustawowych odsetek za zwłokę.

 

Mając więc powyższe okoliczności na względzie, wnoszę o dopłatę odszkodowania, w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego odwołania, w wysokości 66.000 zł (słownie: sześćdziesiąt sześć tysięcy złotych polskich) wraz z odsetkami za zwłokę oraz refundacji kosztów związanych ze zmniejszeniem rozmiaru szkody w wysokości 4.000,00 zł.

 

/-/ Jan Kowalski

 

 

Załączniki:

Dowody wymienione w piśmie

źródło: www.rzu.gov.pl

Jak napisać najlepsze CV i list motywacyjny

Jak napisać najlepsze CV i list motywacyjny>>>

Życiorys zawodowy, popularnie zwany CV, oraz list motywacyjny to podstawowe narzędzia w procesie poszukiwania pracy. Są one zarazem kluczowym elementem tego procesu, decydującym o tym, czy w ogóle będziemy mieli szansę zostać zaproszeni na rozmowę rekrutacyjną.
W książce w przystępny i praktyczny sposób pokazano najważniejsze zasady tworzenia tych dokumentów, tak aby zostały profesjonalnie przygotowane. Autorka, odnosząc się do swojego doświadczenia zawodowego, udziela wskazówek w zakresie:

– konstruowania profesjonalnej biografii zawodowej,
– wyboru odpowiedniego rodzaju CV i listu motywacyjnego w zależności od sytuacji zawodowej (zaprezentowano konkretne przykłady takich dokumentów),
– przygotowywania innych pomocnych dokumentów, takich jak referencje, dyplomy, certyfikaty i świadectwa ukończenia kursów.
Nie pominięto roli graficznego rozmieszczenia informacji w CV, a także jego przejrzystego wyglądu. Wskazano najczęściej popełniane błędy i zaniedbania przy pisaniu CV i listów motywacyjnych wraz z ich konsekwencjami.
Dodatkowo zamieszczone zostały ankiety, kwestionariusze z pytaniami, dzięki którym Czytelnik będzie mógł dokonać samooceny swoich mocnych stron i umiejętności.

ZOBACZ: Jak napisać najlepsze CV i list motywacyjny>>>

Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – powódź – umowa obowiązkowego ubezpieczenia budynków rolniczych

Warszawa, dnia 9 września 2010 roku

 

 

Jan Kowalski

Trześń

39 – 432 Gorzyce

 

 

 

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Ul. Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

 

 

 

Odwołanie

 

w związku z otrzymanym stanowiskiem XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. sprawie szkody powodziowej z dnia ……….. oraz opieszałym postępowaniem likwidacyjnym w niniejszej sprawie, składam odwołanie od ustalonej  wysokości odszkodowania oraz wnoszę o wypłatę ustawowych odsetek za spowodowane opóźnienie w realizacji świadczenia odszkodowawczego z tytułu umowy ubezpieczenia obowiązkowego budynków rolniczych.

 

Uzasadnienie

 

W dniu 5 października 2009 roku zawarłem z Państwa Towarzystwem umowę ubezpieczenia budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Budynki zostały ubezpieczone w wartości rzeczywistej. Budynek mieszkalny ubezpieczono na sumę ubezpieczenia w wysokości 180 000,00 zł z uwagi na oszacowany przez Ubezpieczyciela stopień zużycia budynku na 20%. Stodołę i oborę ubezpieczono na sumy 20 000 zł z uwzględnionym 60 % stopniem zużycia.

 

Dowód: dokument ubezpieczenia z dnia 5 października 2010 roku, nr polisy XYZ12345678

 

W dniu 19 maja czerwca br., pękł wał na rzece Trześniówce w Trześni. Woda, która wystąpiła z koryta rzeki zalała znaczne połacie terenu i objęła teren mojego gospodarstwa, wdarła się do mojego domu oraz spowodowała zniszczenie stodoły i obory.

Ze swojej strony, widząc podnoszący się poziom wody w domu, starałem się ratować swój dobytek. Niestety, siła żywiołu była tak duża, że w jej obliczu byłe bezradny.

W dniu 24 maja 2010 r. zawiadomiłem XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń  S.A. o powyższej szkodzie. Wówczas całość strat szacowałem na kwotę około 100 000,00 zł. Po wizycie Państwa rzeczoznawcy,  w dniu 1 lipca br. otrzymałem kosztorys wraz z pismem Towarzystwa informującym, o przyznanym na podstawie wyliczenia kosztorysowego odszkodowaniu.

Z dokumentacji sporządzonej przez Ubezpieczyciela wynika, iż odszkodowanie tytułem prac remontowych domu wyniosło 16.000,00 zł, za stodołę przyznano kwotę 1.000,00 zł, a za oborę 1.500,00 zł. Tym samym przyznana przez Państwa łączna kwota odszkodowania w wysokości 18.500,00 zł jest znacząco niższa od mojego szacunku, który przeprowadziłem na podstawie własnych wyliczeń z uwzględnieniem kosztów i cen materiałów potrzebnych na odbudowę. W załączeniu przesyłam własny kosztorys, który jest podstawą mojego żądania o dopłatę odszkodowania.

 

Dowód: stanowisko zakładu ubezpieczeń w sprawie uznania odpowiedzialności za szkodę i ustalonej sumy odszkodowania z dnia 1 lipca br.; własny kosztorys.

 

Biorąc pod uwagę powyżej przytoczony stan faktyczny należy wskazać, iż doszło do zaniżenia wypłaty odszkodowania. W szczególności uwagę zwraca fakt nieadekwatności zastosowanych przez Ubezpieczyciela stawek za robociznę, a także za materiały w stosunku do cen i kosztów usług remontowych występujących w moim miejscu zamieszkania.

Ponadto, w wycenie Towarzystwa zastosowano pomniejszenie z tytułu stopnia zużycia budynków, co w przypadku stodoły i obory niepodlegającej odbudowie nie powinno mieć miejsca. Natomiast w przypadku domu zastosowanie potrącenia na materiałach w wysokości odpowiadającej stopniu zużycia budynku (20%), tj. w takiej samej wysokości jak przy ubezpieczeniu budynku jest bezpodstawne. W przypadku odbudowy możliwe jest zastosowanie zużycia ale tylko w wysokości od objęcia budynku ubezpieczeniem. Nadto, nie istnieją żadne normy budowlane, zawierające wskaźniki stopnia zużycia budynku w określonej wysokości, co pozwala zakwestionować źródło stosowanych przez Zakład Ubezpieczeń danych. Wszystko to, w mojej ocenie, wskazuje na brak rzetelności Towarzystwa Ubezpieczeń przy ustalaniu wysokości odszkodowania oraz jego zaniżenie.

 

Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) zakład ubezpieczeń jest zobowiązany do wypłaty odszkodowania  w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie. W tym też terminie Ubezpieczyciel powinien zająć stanowisko końcowe odnoszące się do odpowiedzialności i wysokości odszkodowania. Zakład ubezpieczeń ma zatem 30 dni na udzielenie odpowiedzi czy odpowiada za dane zdarzenie i wypłaca odszkodowanie, czy też nie uznaje odpowiedzialności za powstałą szkodę i odmawia wypłaty odszkodowania.

W związku z powyższym termin rozpatrzenia roszczenia upłynął z końcem 30 dnia od momentu zgłoszenia szkody, tj. 24 czerwca 2010 r. Biorąc pod uwagę powyższy fakt, dodatkowo wnoszę o wypłatę ustawowych odsetek za zwłokę.

 

Mając więc powyższe okoliczności na względzie, wnoszę o wypłatę odszkodowania, w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego odwołania, w łącznej wysokości 81.500 zł (słownie: osiemdziesiąt jeden tysięcy pięćset złotych polskich) wraz z odsetkami za zwłokę.

 

/-/ Jan Kowalski

 

 

Załączniki:

Dowody wymienione w piśmie

źródło: www.rzu.gov.pl

Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – odwołanie od wyceny wartości wraku (pozostałości) pojazdu z AC

Warszawa, dnia 5 lipca 2009 roku

Jan Kowalski

Kowalska 7/14

00-892 Kowalewo

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

 

Odwołanie

Działając na podstawie art. 15 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej Dz.U.03.124.1151 składam odwołanie od stanowiska zajętego przez XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. z dnia 30 czerwca 2009 roku w sprawie szkody w moim majątku polegającej na zniszczeniu mojego samochodu marki Toyota Avensis o nr rej. ZYX 5467 i wnoszę o wykonanie ponownej oceny wartości mojego pojazdu po szkodzie, wypłatę należnego odszkodowania (w szczególności prawidłowo ustalając wartość pojazdu po szkodzie) oraz wypłatę odsetek za zwłokę licząc od dnia 1 lipca 2009 do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

W dniu 13 lutego 2009 r. zawarłem umowę ubezpieczenia autocasco w wariancie podstawowym z XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. na okres od dnia 16 lutego 2009 r. do dnia 15 lutego 2010 r. Nr polisy ABC 1234567.

Dowód: umowa ubezpieczenia zawarta w dniu 13 lutego 2009 o nr ABC 1234567

W dniu 31 maja 2009 r. mój pojazd został zniszczony na skutek kolizji drogowej, którą spowodowałem. Tego samego dnia szkoda została zgłoszona do zakładu ubezpieczeń. Szkodę w moim pojeździe zakwalifikowano jako całkowitą.

Dowód: kopia mandatu karnego nałożonego na mnie przez Policję na miejscu zdarzenia; stanowisko zakładu ubezpieczeń w sprawie uznania odpowiedzialności za szkodę i ustalonej sumy odszkodowania  z dnia 30 czerwca br

W dniu 30 czerwca 2009 r. odebrałem stanowisko ubezpieczyciela dotyczące szkody z dnia 31 maja 2009 r. W stanowisku tym zakład ubezpieczeń wskazuje, iż zgodnie z postanowieniem § 4 ust 18 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia AC szkoda całkowita ma miejsce gdy szacunkowy koszt naprawy pojazdu przekracza 70% wartości pojazdu przed szkodą.

Zgodnie z treścią § 4 ust 10 wartość pojazdu do ubezpieczenia jest ustalona wg tych samych kryteriów, które używane są do szacowania wartości pojazdu w chwili szkody oraz wartości pozostałości (w przypadku wystąpienia szkody całkowitej). Zależnie od wybranego wariantu umowy ubezpieczenia wartości te ustalane mogą być w oparciu o aktualne katalogi cen systemu Info-Ekspert lub też w oparciu analizę rzeczywistej wartości rynkowej. Zgodnie z § 10 ust 2 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia w wariancie standard wartości te powinny być ustalane w oparciu o system Info-Ekspert. Wg wyliczeń przygotowanych przez XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. wartość pozostałości po zniszczonej Toyocie Avensis o nr rej ZYX 5467 wynosi 9150 zł. Z wyceną tą nie zgadzam się i żądam jej zweryfikowania do kwoty 5300 zł. Powyższe wynika z ekspertyzy certyfikowanego rzeczoznawcy z zakresu uszkodzeń pojazdów mechanicznych przygotowanej na moje zlecenie w oparciu o kryteria ustalone w umowie ubezpieczenia autocasco z dnia 13 lutego 2009 r. Wartość mojego pojazdu określona została w oparciu o system Info-Ekspert uwzględniając wyposażenie w wersji Prestige, silnik o pojemności 2,2l, oraz stopień zniszczenia pojazdu. Należy zauważyć, że błędne ustalenie wartości wraku mojego pojazdu przez ubezpieczyciela wynikało z niewłaściwego przyjęcia iż mój samochód został wyprodukowany w roku 2006 podczas gdy mój egzemplarz wyprodukowany został w roku 2004, a data pierwszej rejestracji to 1 marca 2005 r. Ponadto do oszacowania wartości pozostałości mojego pojazdu XYZ TU S.A. użył nieaktualnych danych

Dowód: kopia ekspertyzy inż. Tomasza Pączka przygotowana w dniu 2 lipca 2009 r.

Powyższe błędy, popełnione przez ubezpieczyciela, spowodowały iż niewłaściwie oszacowano rozmiar straty której doznałem, a w konsekwencji wypłacone odszkodowanie nie pokrywa mojej straty w zakresie wynikającym z zawartej umowy.

Zgodnie z art. 817 kodeksu cywilnego z dnia 23 kwietnia 1964 Dz.U.64.16.93 ubezpieczyciel zobowiązany jest spełnić świadczenie w terminie 30 dni. Zważywszy na fakt, iż nie było żadnych przeszkód by ustalić wartość pozostałości po moim pojeździe należy uznać, że XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. pozostaje w zwłoce ze świadczeniem pieniężnym. W związku z powyższym działając na podstawie art. 481 kc żądam wypłaty odsetek za zwłokę od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia zapłaty.

 

Z poważaniem

Jan Kowalski

źródło: www.rzu.gov.pl

Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – odwołanie od wyceny wartości wraku (pozostałości) pojazdu z AC

Warszawa, dnia 5 lipca 2009 roku

Jan Kowalski

Kowalska 7/14

00-892 Kowalewo

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

 

Odwołanie

Działając na podstawie art. 15 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej Dz.U.03.124.1151 składam odwołanie od stanowiska zajętego przez XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. z dnia 30 czerwca 2009 roku w sprawie szkody w moim majątku polegającej na zniszczeniu mojego samochodu marki Toyota Avensis o nr rej. ZYX 5467 i wnoszę o wykonanie ponownej oceny wartości mojego pojazdu po szkodzie, wypłatę należnego odszkodowania (w szczególności prawidłowo ustalając wartość pojazdu po szkodzie) oraz wypłatę odsetek za zwłokę licząc od dnia 1 lipca 2009 do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

W dniu 13 lutego 2009 r. zawarłem umowę ubezpieczenia autocasco w wariancie podstawowym z XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. na okres od dnia 16 lutego 2009 r. do dnia 15 lutego 2010 r. Nr polisy ABC 1234567.

Dowód: umowa ubezpieczenia zawarta w dniu 13 lutego 2009 o nr ABC 1234567

W dniu 31 maja 2009 r. mój pojazd został zniszczony na skutek kolizji drogowej, którą spowodowałem. Tego samego dnia szkoda została zgłoszona do zakładu ubezpieczeń. Szkodę w moim pojeździe zakwalifikowano jako całkowitą.

Dowód: kopia mandatu karnego nałożonego na mnie przez Policję na miejscu zdarzenia; stanowisko zakładu ubezpieczeń w sprawie uznania odpowiedzialności za szkodę i ustalonej sumy odszkodowania  z dnia 30 czerwca br

W dniu 30 czerwca 2009 r. odebrałem stanowisko ubezpieczyciela dotyczące szkody z dnia 31 maja 2009 r. W stanowisku tym zakład ubezpieczeń wskazuje, iż zgodnie z postanowieniem § 4 ust 18 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia AC szkoda całkowita ma miejsce gdy szacunkowy koszt naprawy pojazdu przekracza 70% wartości pojazdu przed szkodą.

Zgodnie z treścią § 4 ust 10 wartość pojazdu do ubezpieczenia jest ustalona wg tych samych kryteriów, które używane są do szacowania wartości pojazdu w chwili szkody oraz wartości pozostałości (w przypadku wystąpienia szkody całkowitej). Zależnie od wybranego wariantu umowy ubezpieczenia wartości te ustalane mogą być w oparciu o aktualne katalogi cen systemu Info-Ekspert lub też w oparciu analizę rzeczywistej wartości rynkowej. Zgodnie z § 10 ust 2 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia w wariancie standard wartości te powinny być ustalane w oparciu o system Info-Ekspert. Wg wyliczeń przygotowanych przez XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. wartość pozostałości po zniszczonej Toyocie Avensis o nr rej ZYX 5467 wynosi 9150 zł. Z wyceną tą nie zgadzam się i żądam jej zweryfikowania do kwoty 5300 zł. Powyższe wynika z ekspertyzy certyfikowanego rzeczoznawcy z zakresu uszkodzeń pojazdów mechanicznych przygotowanej na moje zlecenie w oparciu o kryteria ustalone w umowie ubezpieczenia autocasco z dnia 13 lutego 2009 r. Wartość mojego pojazdu określona została w oparciu o system Info-Ekspert uwzględniając wyposażenie w wersji Prestige, silnik o pojemności 2,2l, oraz stopień zniszczenia pojazdu. Należy zauważyć, że błędne ustalenie wartości wraku mojego pojazdu przez ubezpieczyciela wynikało z niewłaściwego przyjęcia iż mój samochód został wyprodukowany w roku 2006 podczas gdy mój egzemplarz wyprodukowany został w roku 2004, a data pierwszej rejestracji to 1 marca 2005 r. Ponadto do oszacowania wartości pozostałości mojego pojazdu XYZ TU S.A. użył nieaktualnych danych

Dowód: kopia ekspertyzy inż. Tomasza Pączka przygotowana w dniu 2 lipca 2009 r.

Powyższe błędy, popełnione przez ubezpieczyciela, spowodowały iż niewłaściwie oszacowano rozmiar straty której doznałem, a w konsekwencji wypłacone odszkodowanie nie pokrywa mojej straty w zakresie wynikającym z zawartej umowy.

Zgodnie z art. 817 kodeksu cywilnego z dnia 23 kwietnia 1964 Dz.U.64.16.93 ubezpieczyciel zobowiązany jest spełnić świadczenie w terminie 30 dni. Zważywszy na fakt, iż nie było żadnych przeszkód by ustalić wartość pozostałości po moim pojeździe należy uznać, że XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. pozostaje w zwłoce ze świadczeniem pieniężnym. W związku z powyższym działając na podstawie art. 481 kc żądam wypłaty odsetek za zwłokę od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia zapłaty.

 

Z poważaniem

Jan Kowalski

źródło: www.rzu.gov.pl

Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – odwołanie od wyceny wartości wraku (pozostałości) pojazdu z AC

Warszawa, dnia 5 lipca 2009 roku

Jan Kowalski

Kowalska 7/14

00-892 Kowalewo

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

 

Odwołanie

Działając na podstawie art. 15 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej Dz.U.03.124.1151 składam odwołanie od stanowiska zajętego przez XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. z dnia 30 czerwca 2009 roku w sprawie szkody w moim majątku polegającej na zniszczeniu mojego samochodu marki Toyota Avensis o nr rej. ZYX 5467 i wnoszę o wykonanie ponownej oceny wartości mojego pojazdu po szkodzie, wypłatę należnego odszkodowania (w szczególności prawidłowo ustalając wartość pojazdu po szkodzie) oraz wypłatę odsetek za zwłokę licząc od dnia 1 lipca 2009 do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

W dniu 13 lutego 2009 r. zawarłem umowę ubezpieczenia autocasco w wariancie podstawowym z XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. na okres od dnia 16 lutego 2009 r. do dnia 15 lutego 2010 r. Nr polisy ABC 1234567.

Dowód: umowa ubezpieczenia zawarta w dniu 13 lutego 2009 o nr ABC 1234567

W dniu 31 maja 2009 r. mój pojazd został zniszczony na skutek kolizji drogowej, którą spowodowałem. Tego samego dnia szkoda została zgłoszona do zakładu ubezpieczeń. Szkodę w moim pojeździe zakwalifikowano jako całkowitą.

Dowód: kopia mandatu karnego nałożonego na mnie przez Policję na miejscu zdarzenia; stanowisko zakładu ubezpieczeń w sprawie uznania odpowiedzialności za szkodę i ustalonej sumy odszkodowania  z dnia 30 czerwca br

W dniu 30 czerwca 2009 r. odebrałem stanowisko ubezpieczyciela dotyczące szkody z dnia 31 maja 2009 r. W stanowisku tym zakład ubezpieczeń wskazuje, iż zgodnie z postanowieniem § 4 ust 18 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia AC szkoda całkowita ma miejsce gdy szacunkowy koszt naprawy pojazdu przekracza 70% wartości pojazdu przed szkodą.

Zgodnie z treścią § 4 ust 10 wartość pojazdu do ubezpieczenia jest ustalona wg tych samych kryteriów, które używane są do szacowania wartości pojazdu w chwili szkody oraz wartości pozostałości (w przypadku wystąpienia szkody całkowitej). Zależnie od wybranego wariantu umowy ubezpieczenia wartości te ustalane mogą być w oparciu o aktualne katalogi cen systemu Info-Ekspert lub też w oparciu analizę rzeczywistej wartości rynkowej. Zgodnie z § 10 ust 2 Ogólnych Warunków Ubezpieczenia w wariancie standard wartości te powinny być ustalane w oparciu o system Info-Ekspert. Wg wyliczeń przygotowanych przez XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. wartość pozostałości po zniszczonej Toyocie Avensis o nr rej ZYX 5467 wynosi 9150 zł. Z wyceną tą nie zgadzam się i żądam jej zweryfikowania do kwoty 5300 zł. Powyższe wynika z ekspertyzy certyfikowanego rzeczoznawcy z zakresu uszkodzeń pojazdów mechanicznych przygotowanej na moje zlecenie w oparciu o kryteria ustalone w umowie ubezpieczenia autocasco z dnia 13 lutego 2009 r. Wartość mojego pojazdu określona została w oparciu o system Info-Ekspert uwzględniając wyposażenie w wersji Prestige, silnik o pojemności 2,2l, oraz stopień zniszczenia pojazdu. Należy zauważyć, że błędne ustalenie wartości wraku mojego pojazdu przez ubezpieczyciela wynikało z niewłaściwego przyjęcia iż mój samochód został wyprodukowany w roku 2006 podczas gdy mój egzemplarz wyprodukowany został w roku 2004, a data pierwszej rejestracji to 1 marca 2005 r. Ponadto do oszacowania wartości pozostałości mojego pojazdu XYZ TU S.A. użył nieaktualnych danych

Dowód: kopia ekspertyzy inż. Tomasza Pączka przygotowana w dniu 2 lipca 2009 r.

Powyższe błędy, popełnione przez ubezpieczyciela, spowodowały iż niewłaściwie oszacowano rozmiar straty której doznałem, a w konsekwencji wypłacone odszkodowanie nie pokrywa mojej straty w zakresie wynikającym z zawartej umowy.

Zgodnie z art. 817 kodeksu cywilnego z dnia 23 kwietnia 1964 Dz.U.64.16.93 ubezpieczyciel zobowiązany jest spełnić świadczenie w terminie 30 dni. Zważywszy na fakt, iż nie było żadnych przeszkód by ustalić wartość pozostałości po moim pojeździe należy uznać, że XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. pozostaje w zwłoce ze świadczeniem pieniężnym. W związku z powyższym działając na podstawie art. 481 kc żądam wypłaty odsetek za zwłokę od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia zapłaty.

 

Z poważaniem

Jan Kowalski

źródło: www.rzu.gov.pl

Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – pomniejszenie odszkodowania za szkodę w ubezpieczeniu mienia ruchomego (kradzież z włamaniem)

Warszawa, dnia 1 lipca 2008 roku

 

 

Jan Kowalski

Ul. Belwederska 7/14

00-902 Warszawa

 

 

 

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Ul. Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

 

 

 

 

Odwołanie

 

 

Na podstawie §40 ogólnych warunków ubezpieczenia mieszkań i domów jednorodzinnych (zatwierdzonych Uchwałą Zarządu nr 01/01/08 z dnia 1 stycznia 2008 r.) składam odwołanie od stanowiska XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. sprawie ustalonej                  i uznanej sumy odszkodowania za szkodę majątkową w postaci kradzieży komputera przenośnego marki Toshiba Portege R500-11Z VB z tytułu dobrowolnej umowy ubezpieczenia mieszkań i domów jednorodzinnych oraz wnoszę o zapłatę w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego odwołania kwoty 1400 zł (słownie: tysiąc czterysta złotych polskich) wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia 1 lipca 2008 roku do dnia zapłaty.

 

Uzasadnienie

 

W dniu 1 maja 2008 roku zawarłem z Państwa Towarzystwem umowę ubezpieczenia mieszkania. Umowa została zawarta w wariancie podstawowym, o którym mowa w §4 pkt 2 o.w.u. Przedmiotem ubezpieczenia był lokal mieszkalny położony przy ul. Belwederskiej 7/14 w Warszawie oraz znajdujące się w nim mienie ruchome w postaci telewizora LCD marki Panasonic, komputera przenośnego marki Toshiba Portege R500-11Z VB oraz aparatu fotograficznego marki Sony.

 

Dowód: umowa ubezpieczenia z dnia 1 maja 2008 roku, nr polisy XYZ12345678

 

W dniu 1 czerwca br., w godzinach wieczornych, dokonano włamania do mojego lokalu mieszkalnego wskutek czego doszło do zaboru znajdującego się w nim komputera przenośnego marki Toshiba Portege R500-11Z VB. Nastąpiło więc zdarzenie, o którym mowa w §5 pkt 2 o.w.u. i tym samym uzasadniające odpowiedzialność umowną Państwa Towarzystwa.                     Fakt dokonania przestępstwa kradzieży z włamaniem został uprawdopodobniony postanowieniem Prokuratury z dnia 29 czerwca o przedstawieniu zarzutu p. Janowi P. popełnienia w dniu 1 czerwca 2008 roku, w godzinach wieczornych, wspólnie i w porozumieniu z bliżej nieokreślonymi osobami, przestępstwa kradzieży z włamaniem do lokalu mieszkalnego położonego przy ul. Belwederskiej 7/14 w Warszawie, wskutek którego doszło do zaboru znajdującego się w nim mienia ruchomego w postaci komputera przenośnego marki Toshiba Portege R500-11Z VB o numerze seryjnym producenta 1234569 i wartości 6000 zł, będącego własnością p. Jana Kowalskiego, tj. czynu zabronionego z art. 279 §1 k.k.. Dodatkowo, w dniu 30 czerwca br. XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. w ramach prowadzonego postępowania likwidacyjnego uznało zasadność zgłoszonego przeze mnie roszczenia. W świetle powyższego fakt wyrządzenia szkody objętej ochroną ubezpieczenia należy uznać za okoliczność bezsporną.

 

Dowód: kserokopia uwierzytelnionego odpis postanowienia o przedstawieniu zarzutu; stanowisko zakładu ubezpieczeń w sprawie uznania odpowiedzialności za szkodę i ustalonej sumy odszkodowania  z dnia 30 czerwca br.

 

W dniu 30 czerwca br. zostało doręczone mi stanowisko XYZ Towarzystwo S.A. o uznaniu roszczenia i ustaleniu sumy odszkodowania na kwotę 2800 zł. W mojej ocenie bezpodstawnie doszło do zaniżenia kwoty należnego świadczenia odszkodowawczego z następujących względów.

Zgodnie z §31 ust. 1 pkt 3 o.w.u. rozmiar odszkodowania w mieniu ruchomym w postaci sprzętu komputerowego ustala się na podstawie cen z dnia ustalenia odszkodowania – według cen detalicznych przedmiotów tego samego lub podobnego rodzaju i gatunku pomniejszonych o stopień zużycia do dnia szkody. Dodatkowo, zgodnie §34 ust. 2 pkt 1 w przypadku w wersji podstawowej umowy ubezpieczenia odszkodowanie za sprzęt komputerowy wypłaca się w wysokości odpowiadającej 70% sumy ubezpieczenia.

Odnosząc powyższe postanowienia ogólnych warunków ubezpieczenia mieszkań i domów jednorodzinnych do zaistniałego stanu faktycznego należy wskazać, iż doszło do błędnej wyceny utraconego przedmiotu ubezpieczenia. W toku bowiem likwidacji szkody do ustalenia rozmiaru szkody, zamiast wartości rynkowej ubezpieczonego komputera przenośnego marki Toshiba Portege R500-11Z VB, przyjęto wartość rynkową innego modelu komputera przenośnego –  mianowicie modelu o sygnaturze M9-19 TUB/XPP.  W mojej ocenie prawidłowym zaś ustaleniem winno być przyjęcie wartości rynkowej ubezpieczonego modelu w kwocie 6000 zł (co odpowiada ustalonej sumie ubezpieczenia z dnia zawarcia umowy na podstawie faktury nabycia komputera z dnia 30 kwietnia br.) i następnie – zgodnie z wyżej wskazanym z §34 ust. 2 pkt 1 o.w.u. – ustalenie sumy odszkodowania na kwotę 4200 zł.

Reasumując, przyjęcie więc przez Państwa Towarzystwo do ustalenia rozmiaru wyrządzonej szkody innego modelu komputera tej samej marki spowodowało – wbrew wyraźnym i wskazanym w niniejszym piśmie postanowieniom o.w.u. – zaniżenie odszkodowania na sumę 1400 zł.

Mając więc powyższe okoliczności na względzie, wnoszę jak na wstępie.

 

 

/-/ Jan Kowalski

 

 

Załączniki:

Dowody wymienione w piśmie

źródło: www.rzu.gov.pl

Odwołanie od stanowiska zakładu ubezpieczeń – pomniejszenie wartości części koniecznych do naprawy (tzw. potrącenie amortyzacyjne lub merkantylny ubytek wartości)

Wzór odwołania od stanowiska zakładu ubezpieczeń – pomniejszenie wartości części koniecznych do naprawy (tzw. potrącenie amortyzacyjne lub merkantylny ubytek wartości).

 

 

Warszawa, dnia 1 lipca 2008 roku

 

 

Jan Kowalski

Ul. Belwederska 7/14

00-902 Warszawa

 

 

 

XYZ

Towarzystwo Ubezpieczeń S.A.

Ul. Nowowiejska 1

00-902 Warszawa

 

 

 

Odwołanie

 

Działając na podstawie art. 19 zdanie pierwsze w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym oraz Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 124, poz. 1152) składam odwołanie od stanowiska XYZ Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. z dnia 30 czerwca 2008 roku w sprawie uznanej sumy odszkodowania za szkodę komunikacyjną z tytułu obowiązkowej odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych (nr szkody 01062008) i wnoszę o zapłatę w terminie 14 dni od doręczenia niniejszego pisma kwoty 1500 zł wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 1 lipca 2008 roku do dnia zapłaty.

 

Uzasadnienie

 

W dniu 1 czerwca br. około godz. 16:00 kierujący samochodem marki Toyota Avensis o numerze rejestracyjnym XZY 01234, posiadający umowę ubezpieczenia OC zawartą z XYZ Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. (nr polisy: XYZ 11112008), nie zachowując należytej ostrożności w ruchu drogowym doprowadził do kolizji drogowej wskutek czego doszło do uszkodzenia należącego do mnie pojazdu mechanicznego marki Honda Civic o numerze rejestracyjnym YZX 43210.

Powyższy fakt został stwierdzony przez przybyłych na miejsce zdarzenia funkcjonariuszy Policji poprzez ustalenie sprawstwa kolizji drogowej przez kierującego pojazdem mechanicznym marki Toyota Avensis i następnie ukaraniem go mandatem karnym za popełnienie wykroczenia, o którym mowa w art. 86 k.w. Dodatkowo sprawca kolizji drogowej złożył pisemne oświadczenie o fakcie spowodowania szkody. W dniu 2 czerwca br., odebrałem policyjną notatkę o kolizji drogowej i tego samego dnia zgłosiłem Państwu fakt zaistnienia wypadku ubezpieczeniowego. Notatka policyjna z miejsca zdarzenia i pisemne zawiadomienie o powstaniu szkody oraz oświadczenie sprawcy kolizji drogowej o fakcie spowodowania szkody znajdują się w aktach postępowania likwidacyjnego nr 01062008

W dniu 9 czerwca br. zostały przeprowadzone oględziny uszkodzonego pojazdu. Ustalone zostało, że w wyniku zdarzenia z dnia 1 czerwca br. uszkodzeniu uległy następujące części pojazdu: tylny zderzak, lampa, osłona tablicy rejestracyjnej, bagażnik, gniazdo haka holowniczego, podłużnice tylne i pas tylny. Stopień ich uszkodzenia spowodował konieczność dokonania ich wymiany.

W dniu 21 czerwca br. zakład ubezpieczeń uznał swoją odpowiedzialność za przedmiotową szkodę oraz przekazał kosztorys naprawy pojazdu, w którym zakres uszkodzeń i koszt ich naprawy został oszacowany na kwotę 10 000 zł brutto. Następnie w dniu 30 czerwca  br., zostało doręczone pisemne stanowisko zakładu ubezpieczeń w sprawie uznanej wysokości odszkodowania na łączną kwotę 8 500 zł brutto (pismo znak: XYZ/01062998). Ustalona suma odszkodowania za naprawę uszkodzonych części pojazdu mechanicznego w pierwotnej kwocie 10 000 zł została pomniejszona o 15% tytułem tzw. urealnienia części oryginalnych, których użycie było niezbędne w celu przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego.

W mojej ocenie przyznana suma odszkodowania uniemożliwia przywrócenie pojazdu do stanu poprzedniego (sprzed wypadku), zaś dokonane potrącenia amortyzacyjne należy uznać za nieuzasadnione w świetle obowiązujących przepisów prawa. Zgodnie bowiem z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych odszkodowanie wypłaca się w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej. Dodatkowo, do ustalenia wysokości świadczenia odszkodowawczego przy ubezpieczeniu OC komunikacyjnym znajduje zastosowanie zasada pełnego odszkodowania  – art. 361 §2 k.c. Zgodnie z treścią tego przepisu obowiązek naprawienia szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Innymi słowy, odszkodowanie nie może być wyższe, bądź niższe od poniesionej przez poszkodowanego szkody, gdyż ma zapewnić całkowitą kompensatę doznanego uszczerbku majątkowego. Zasadą jest, że naprawienie szkody polega na przywróceniu stanu poprzedniego, chyba że poszkodowany wybrał świadczenie polegające na zapłacie odpowiedniej sumy pieniężnej albo za świadczeniem w pieniądzu przemawiają szczególne okoliczności. Z zasady tej, wyrażonej w art. 363 §1 k.c., a ponadto z podstawowej normy art. 361 §2 k.c. wynika również, że w wypadku uszkodzenia rzeczy w stopniu uniemożliwiającym przywrócenie jej do stanu poprzedniego osoba odpowiedzialna za szkodę obowiązana jest zwrócić poszkodowanemu wszelkie celowe, ekonomicznie uzasadnione wydatki poniesione w celu przywrócenia stanu poprzedniego rzeczy ustalonej. W orzecznictwie i doktrynie prawa cywilnego powszechnie przyjęte jest stanowisko, że jeżeli dla osiągnięcia celu naprawienia szkody którym jest przywrócenie do takiego stanu używalności jaki istniał przed wyrządzeniem szkody jest użycie nowych części (co w zaistniałym stanie faktycznym jest bezsporne), to poniesione na nie wydatki wchodzą skład niezbędnych i ekonomicznie uzasadnionych kosztów naprawy pojazdu. Egzemplifikację powyższego stanowiska, potwierdzającego jednocześnie bezzasadność stosowania potrąceń amortyzacyjnych, stanowią wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 października 1972 r., II CR 425/72, z dnia 5 listopada 1980 r., III CRN 223/80, OSN 1981, nr 10 oraz wyrok z dnia 25 kwietnia 2002 roku, I CKN 1466/99, OSNC 2003, nr 5 poz. 64.

Należy również dodać, iż de lege lata brak jest przepisu prawa materialnego na gruncie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, który zezwalałby na dokonywanie potrąceń amortyzacyjnych, a co za tym idzie wyłączał lub ograniczał stosowanie art. 361 §2 k.c. Zmniejszenie odszkodowania w świetle kodeksu cywilnego dopuszczalne jest jedynie w oparciu o art. 362 k.c. bądź art. 440 k.c. Pierwszy z nich wskazuje jako podstawę zmniejszenia obowiązku naprawienia szkody sytuację, gdy poszkodowany przyczynił się powstania lub zwiększenia szkody. Przepis ten w sposób oczywisty nie może stanowić podstawy do dokonania potrąceń amortyzacyjnych przy restytucji naturalnej w zaistniałej sytuacji faktycznej. Według natomiast art. 440 k.c. ograniczenie obowiązku naprawienia szkody jest możliwe stosownie do okoliczności, jeżeli ze względu na stan majątkowy poszkodowanego lub osoby odpowiedzialnej za szkodę wymagają tego zasady współżycia społecznego. Również w przypadku tej instytucji trudno mówić, iż stanowi ona legitymację do dokonania potrąceń amortyzacyjnych. Wyraźnie bowiem z treści tego przepisu wynika, iż ograniczenie wysokości obowiązku naprawienia szkody implikowane jest jedynie przyczyną w postaci stanu majątkowego poszkodowanego lub osoby odpowiedzialnej za szkodę, nie zaś faktem konieczności urealnienia zastosowania nowych części oryginalnych w celu przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu poprzedniego.

Tak więc zastosowanie w przedmiotowej sprawie potrąceń amortyzacyjnych pozbawione jest nie tylko pozbawione podstawy prawnej ale prowadzi również do niedopuszczalnej sytuacji, w której następuje częściowe przeniesienie na poszkodowanego ciężaru przywrócenia uszkodzonej rzeczy do stanu poprzedniego – w oderwaniu od rzeczywistego obowiązku odszkodowawczego sprawcy szkody i tylko z tej przyczyny, iż rzecz uszkodzona był już częściowo używana.

Mając więc na uwadze powyższe argumenty wnoszę jak na wstępie.

 

 

/-/ Jan Kowalski

źródło: www.rzu.gov.pl